پارسال این موقع باردار بودم با اینکه خیلی سخت بود چون 2 قلو بودن و منم جثه ای نداشتم فشار به کلیه ام اومد و رفتم اتاق عمل فقط دعا میکردم سالم باشن دمه اذان ماه اخر دیگه حتی نمیتونستم دستشویی برم اخر سر 36 هفته کیسه ابم ترکید و رفتم برای زایمان یکم زود شد صدا گریشون هنوز تو گوشمه نیاوردن هیچکدومو پیشم منم وقتی اومدم بخش یه دل سیر گریه کردم همه مامانا اونجا بچه هاشون اوردن جز من با اینکه یکیشون36 هفته بود بهم گفت امپول ریه نزدی دکترم برام ننوشت گفت رو مغز بچه تاثیر میزاره منم نزدم حتی وقتی مرخصم کردن بازم اونا مرخص نشدن من شیر نداشتم و میگفتن باید اول شیر بدی من اومدم خونه حمام مادرم موند شب پیش بچه ها صبح شیر افتاد به سینه هام با بال هام پرواز کردم پیششون مادرم رفت خونه من موندم پرستار اومد رهامم رو داد دستم که شیرش بدم ولی یهو رنگش رفت به پرستار گفتم اونام سر یع از دستم کشیدن و بردنش با خودم گفتم چیزی نیست الان میارنش ولی وقتی دادن دستم چشمای قشنگشو بسته بود و برا همیشه منو با غمش تنها گذاشت 😭الان نزدیک یکساله ولی هنوز انگار برام همین الان بوده زندگیم نابود شده 💔

خدا به دلت آرامش بده عزیزم

خدا بهت قوت بده
قربون حکمت خدا برم که یکیو شاد و پشیمون میکنه

خاک تو سر اون دکتر که امپول ریا نزد

دقیقا منم دو قلو باردار بودم قرار بود وسطای اردیبهشت به دنیا بیان اما به خاطر انسداد روده یکی از قل ها ۳۳ هفته اورژانسی زایمان کردم جراحیش کردن همه چی خوب بود تا اینکه یه روز دیرتر رفتم بیمارستان دیدم به چرک خشک کنی که میزنن حساسیت داده و تمام پوستش ریخته بیرون ازونجا بدبختیم شروع شد بعد ۳۹ روز با عفونت خون بیمارستانی از پیشمون رفت اسم پسر منم رهام بود یک ساله هر روز داغونتر میشم

عزیزم چقد سختی کشیدی🥺🥺🥺🥺💔خدا قوت