سلام خانوما
تیر ماه پسره منم یک سالش میشه منم میخوام برم سره کارم
الان یه ساله که بخاطر بچه موندم خونه خیلی احساس پوچی و افسردگی میکنم من از اولش ادمی نبودم این همه خونه باشم همیشه درس و دانشگاه و کار
فعال بودم یه روزم خونه نمیموندم
اما دیگ بعدش پسرم اومد خودشم که به غیر از شیر خودم چیزی نخورد دیگ موندم خونه گفتم بچه بزرگتر بشه به غذا بیفته بعد برم
الان خداروشکر هم شیرخشک میخوره هم شبا شیر خودمو یکیم که غذا میدم بهش ده ماهشه
با خواهرمم رابطش خوبه همو خیلی دوس دارن باهم بازی میکنند
میخوام از تیر بسپارمش به خواهر و مادرم برم
کاره منم یه شیفته فقط از ساعت ۷/۳۰ تا ۲/۳۰ بقیه روزو میتونم با بچم باشم
اما بعضی وقتا میترسم بعدش نرسم یا خیلی خسته بشم ارامش و راحتی الانم بره
نمیدونم چیکار کنم چون اگه کارمو شروع کنم دیگ اصلا بعدش جای ترک یا مرخصی نداره 😔😥
بنظرتون چیکار کنم

اول خدارو شکر کن کسی هست بچه است بگیر و بعد با امید خدا برو سخته ولی پسرت ب یه مامان مستقل با اعتماد بنفس نیاز داره بنظرم خوشبحالت ک کاری داری بری واسه آینده دوتاتون موفق باشی عزیزم

حتما برو حتما بچه یک مادر شاد احتیاج داره و مستقل

منم سركار ميرفتم٦سال ولي بعدپسزم نزفتم اینقذ درگیرشدم اینقد سختی کشیدم اصلا یادم رفته سرکارمیرفتم چندباربستریه شد کلیش مشکل داره کلی مشکل دیگه😒

حتما برو سر کارت👌💚

من اگه کسی بچمو‌ میگرفت حتما میرفتم تو خونه ادم نابود میشه از افسردگی

به نظرم چون نصفه روزه برو چون برای روحیه خودت هم خوبه...من خودم خیلی کسل شدم ولی کسی نیس دخترم و نگه داره باید پرستار بگیرم که اونم همسرم مخالفه