من واقعا دیگه نمیتونم ادامه بدم
دارم دق میکنم از فکر آینده دخترم
همش میگم کاش خدا بهم نمیدادش ولی بعد از همین فکرم پشیمون میشم میگم نکنه خدا حالا بگیرتش؟؟
ولی من فقط از آینده اش نگرانم
حتی نگرانم انقدری مواد خوراکی پیدا نشه که نتونم براش غذا درست کنم
میترسم نتونیم براش اسباب بازی و لباس بخریم
و …..
از صبح که پامیشم تا شب حالم بده و شبا از فکر و خیال خوابم نمیبره
شاید مسخرم کنید یا بگید تو دنیا کلی بچه هست که تو همین وضعیتن و هیچی ندارن ولی بخدا فکر اونا هم دیونم کرده.
ولی خب دلم نمیخواد بچه خودمم اینجوری بشه چون من به دنیا آوردمش من مسئولشم. حالم خیلی بده نمیدونم متوجه منظورم میشین یا نه ولی واقعا نگران سرنوشتشم.

ببین منم ناخواسته باردار شدم و صدسال بچه نمیاوردم خیلی اینجوری میگم گاهی اما بعد پشیمون میشم که نکنه خدا کار دیگه باهام کنه
چون واقعا این مملکت جای بچه اوردن نیست با این وضعیت
ما ب اینا ایشالا که مدیون نشیم و بتونیم همه چیرو براشون هندل کنیم

حالا ماله تو دختره میره خونه شوهر حتی اگه کار هم نداشته باشه
ولی ماله من پسره هراز گاهی میگم نجور باش ساخلیاجاخ
چطور میخاد یه زندگی رو اداره کنه خیلی میترسم

کاملا درک می‌کنم من خودم کلی دکتر دوا درمون تا بدنیا بیارمش میترسیدم تنبلی شدید داشتم و یه سقط بچه دار نشم از بچگی عاشق بچه ها بودم علاقه داشتم خودم حس میکردم تو زندگیم جاش کمه بهش نیاز دارم ولی الان عین شما شدم که قراره آینده چجوری باشه من بتونم از عهده اش بربیام وخیلی چیزای دیگ

هممون همینیم عزیزدلم 🫠💔
منن هر بار پسرمو نگاه میکنم فقد میگم کاش تا شماها بزرگ میشین دنیا جای قشنگ تری شده باشع 🌱🥺❤️