از شوهرم به معنای واقعی متنفرم ذره ای واسه من و بچه هاش ارزش قائل نیس تو دنیای خودشه کار و کارو کار امروز کار نداش هرچقد گفتم بچه رو ببریم بهداشت ولسه مراقبت چون از ۱۸ روزگی ن قدو وزن شده ن دور سرشو گرفتن فقط ی کلمه گفتم ببر بهداشت هزارتا چیز بارم کرد ک اره من باید صب پاشدم برم بیرون ک روی شمارو نبینم هی روزگار این تاوان کدوم گناهه من بود ک همچین مردی قسمتم شده روز بمباران درس سرکوچمونو زدن خواهرش داش میزایید رفته بود بیمارستان زنگ زدم بچه داش زهرترک میشد از ترس گف خواهرمو ببینم بیاد تو بخش بعدا میام ی وقتا میخوام خودکشی کنم بخاطر بچه هام عقب گرد میکنم خستم از دستش از زخم زبوناش از بی مهریاش بی توجهیاش ن راه پس دارم ن راه پیش درمو به کی بگم کجا برم خودم توش موندم فقط اینا نیس از اول زندگیمون فقط دعوا من خره نباید میزاشتم بچه دار شیم به ته ته بنبست رسیدم

بهترین راهی که میتونی بکنی بیخیالش باش
بهش امید وار نباش نگو باهاش فلان کارو میکنم خودت بکن

اگه خسیس نیست و حداقل پول میده که دیگه بهتر خودت باش و بچه هات اومد خونه چایی و غذاشو بده برو پی کارای خودت یه سلام و یه علیک تمام
رو بدی پررو تر میشه

تو تنها نیستی

عزیزم درکت میکنم خیلی سخته، تو این شرایط هرکسی دوس داره همسرش کنارش باشه ولی خب تا کی‌میخای خودتو اذیت کنی.
سعی کن نسبت بهش بی تفاوت بشی،میدونم سخته ولی چاره ای نیس، زمان میبره
خودتو با بچه هات سرگرم کن، باهاشو‌ن برو‌خونه مامانت. بذارشون تو کالسکه برین بیرون.
یه مدت محل نده به شوهرت،فقط در حد سلام و خداحافظی. متاسفانه بعضی مردا تا زمانی که بهشون اهمیت بدی همینن

خواهرگلم منم شوهرم اینجور بود خیلی اذیت بودم خیلی بد بود اصلا اهمیت نمیدادبهمون تا براش پیش یکی محبتی درست کردم حالا هرچی میگم مثل سگ میگه چشم چقدر برامون احترام میزا ره زندگیم خوب شد حالا همش حرف حرف خودمه اگر خواستی شمارشو برات میفرستم بهاش تماس بگیر خودش هم پیام جواب میده هم تماس خانم خوب ومهربانی هستش من که از کارش راضیم

فک کنم زده تو فاز لج
ببین رفتارتو ی دفعه ای باهاش عوض کن
ی دفعه مهربون شو دعوا نکن
اگه زنگ زدی گفتی بیا خونه گفت کاردارم نمیام بگو باشه عزیزم مراقب خودت باش
برش گردون ب زندگی

عزیزم🥲

اکه خواستی درد و دل کتی بیا پی‌وی

عزززیزم خیلی سختع

الهی بگردم