گاهی وقتا پیش خودم میگم نکنه اشتباه کردم؟ نکنه زود بود برای بچه دار شدن؟ واقعا دیگه هیچ وقت نمیتونم اون آدم قبلی بشم؟ چطور میتونم با مسئولیت به این سنگینی کنار بیام؟ واقعا از پسش بر میام؟ نکنه با به دنیا اومدنش روابطم با همسرم خراب بشه؟ نکنه دیگه هیچ وقت نتونم شغلم رو ادامه بدم؟ چطور بعد ۹ ماه بچمو بزارم و برم سرکار؟ نکنه مامان خوبی نباشم؟ نکنه این حرفام و این فکرام ناشکری باشه؟ نکنه خدا به خاطر این فکرا بچمو ازم بگیره؟ نکنه بچم سالم نباشه؟

و هزار تا نکنه ی دیگه😥
تا امروز برای اومدنش لحظه شماری میکردم
۶ شب دیگه تو بغلمه
و الان پر از ترس و استرسم به جای این که خوشحال باشم



آخر شبی دلم میخواس درد و دل کنم

منم دقیقا به اینا فکر میکنم . طبیعیه ، مسئولیت سنگینی قراره روی دوشمون باشه

چقدر منی 🥲💔

چقدر منی 🥲💔

دقیقا اااااااا منم همین فکرارو میکنم

منم همین فکرارو میکنم عزیزم

فقط باید عشق داشته باشید که بتونید اولا از پسش بربیاید بعدا رو روال میفتید و اصلا یادتون نمیاد قبل بچه زندگیتون چطور بوده اگر خدای نکرده هم دچار افسردگی بعد زایمان شدید حتما پیگیر باشید

این فکرا طبیعیه. منم شاغلم و دوقلو دارم. اما زندگی رو‌روال میفته نگران نباش. بزرگ میشن رفیقمون میشن