امروز بیمارستان بودم تو حیاط بیمارستان یه مامانه با بچش نشسته بودن بچه همش گریه میکرد مامانه هم همش دعواش میکرد
(چی میگی بگیر بخور ساکت باش کوفت فلان)
حقیقتا اصلا برام عجیب نبود مادره رنگش سیاه بود دیگه از زرد گذشته خسته بود تو قیافش معلوم بود دلم میخواست میتونستم نگهش دارم تا خوب شه ولی خب پسر خودمم کل بیمارستانو میخواست بچرخه
چقد ما مامانا گناه داریم اخه
کاش کسی بود بفهمه اونایی ک عصبانین جیغ و داد میکنن حالشون خوب نیس اینا روانی ک نیستن خب ادم خسته میشه به جای سرزنش به کمک نیاز دارن تا ارامش داشته باشن
حقیقتا گاهی اوقات خودمم تو این شرایط قرار میگیرم ولی کنترل میکنم همشو تو خودم میریزم بالاخره ی روزی منفجر میشم

خیلی خوبه عزیزم ک درک میکنی الان ی سریا میان گارد میگیرن ک حق نداره ادم سربچه داد بزنه و فلان اما واقعا هممون از صد جا فشار رومونه و هیچکس الان روان سالمی نداره بااین وضع گل بلبل مملکتمون.فقط امیدوارم باعث بانیش داغ ببینه اندازه ۴۵هزار نفر داغی ک ما دیدیم

چند باری خبر خوندم که تو چین ربات ها خودکشی کرده بودن از حجم زیاد کار و فعالیت
ما که دیگه ادمیم با وجود اینهمه بلاییم که سرمون میارن از گرونی بگیر تا جنگ و ووو...
فقط باید همو قضاوت نکنیم

دیشب با سلاله رفتیم بیرون خیلی حررص خوردم نمیخواست بشینه رو صندلی هی میخواست شیشه ماشینو پایین کنه در و باز کنه خیلی عصبی شده بودم منم پشت فرمون هی حواسمو پرت میکرد لجبازی میکرد وقتی رسیدیم یهو درو باز کرد دوید وسط خیابون منم جیغ پشت سزش که بگیرمش یه خامونه گف اینجوری بچه بزرگ میکنی میخواستم بگم مگه تو خبر داری من از صبح تا حالا چیا کشیدم و تحمل کردم آدمه یدفعه میریزه بیرون🫩

اره واقعا

😭😭😭😭😭😭😭دقیقا

چقدر خوب گفتی 🙂