مادر شدن انگار شبیه گم شدنه با این تفاوت که خودتو گم میکنی...!
دیگه آدم قبل نیستی،همیشه حواست به یه موجود کوچولوعه که تو وجودت پرورشش دادی و حالا باید مواظبش باشی،که اذیت نشه که خوب رشد کنه جسم و روانش سالم باشه.

شبا بی خواب میشی روزا نمیتونی به هیچ کاری برسی گاهی وقتا کم میاری و خسته میشی ولی اون موجود کوچولو رو با هیچی تو دنیا عوض نمیکنی...
چیه این عشق مادرانه که هرچی همه گفتن تا تجربه نکردم نفهمیدم🥺
اصلا با هیچ عشقی تو دنیا قابل مقایسه نیست .
انگار خدا به جبران همه نداشته هام پسرمو بهم داد با اومدنش دیگه زندگی هیچ بدهی به من نداره 😊

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط