ده سال پیش دانشجو بودم و خوابگاهی
یادمه اتاق کناری ها از صدای خندمون عاصی بودن
خیلییی شلوغ بودیم
آخرای دانشگاه رفتم همخونه شدم با دوستم
تازه ساعت ۱۱ ، ۱۲ شب میرفتیم کافه بازی
خونه دوستام با هم جمع میشدیم
از وقتی که ازدواج کردم انگار ی قرن از اون روزا میگذره
امروز اصلا یادم نمیاد خندیده باشم
با دو تا بچه ۴ روزه که تنهام
اما شوهرم اصلا انگار هیچ اتفاقی تو زندگیش نیفتاده جز تغییر ساعت خواب که اونم هفته ای نیست بابتش غر نزنه
احساس میکنم به پاهام وزنه وصل شده نه میشه جایی رفت
حتی انگار تو خونه خودمم اسیرم
کاش فارغ التحصیل نمیشدم و توی همون خونه با دوستم میموندم🫩

وای یادش بخیرچقداون‌رون روزازودگزشتن فقط الان درگیریم بادوتابچه😅

وای با گوشت و استخون درکت میکنم یه دختر خنده رو و بشاش بودم سمنان دانشجو بودم مدام در حال تفریح و خنده البته درسم میخوندیم در کنارش

یه روزی میرسه که میگین یاد همین روزها ک بچه ها کوچیک بودن بخیرر.

منم گاهی اوقات دلم برای روزای دانشگاهی تنگ میشه بی نهایت خوش می‌گذشت به ما کلی وقت با دوستان تو‌ خوابگاه بیرون خوابگاه
گاهی اوقات الان از جلو در بعضی کافه رد میشم دلم بیشتر تنگ میشه
همیشه به شوهرم میگم خدایی خوش به حالشون آن شا الله که خوش باشند
ولی نه مسولیتی نه استرس و زندگی به شوهرم میگم واقعا اون موقع بهم خوش گذشت

عزیزم چقدر درکت میکنم منم امشب گریه میکردم و میگفتم کاش برگردم به سال ۸۷ بچگی میکردم و هیچ وقت ازدواج نکردم آخه منو سال ۸۸ شوهر دادن خیلی بچه بودم خیلی 😔 از بچگی و جوونی هیچی نفهمیدم. وقتی ازدواج میکردم هیچ کس نگفت این آقا که داری زنش میشی سربازی نرفته کار درست و دائمی نداره از همه مهمتر خانواده خیلی داغونه داره که اگر وارد خانواده اینا بشی خودتو بدبخت کردی هیچ کس بهم نگفت خونه از خودش نداره باید تا عمر داری مستاجر باشی هیچ کس نگفت من وقتی عقد کردیم حس میکردم قراره خوشبخت باشم ولی کوووو

عزیزم 🥲 خدا قوت ♥️♥️

هی خواهرررر حیف همه چی زود گذشت یادش بخیررر اون روزااای دانشگاهیییی

دقیقن منم همینجور شدم یادش بخیر واقعا

منم خیلی خسته م🥺