و باید با من‌حرف می‌زدی من محتاج‌‌یک
جمله بودم. جمله‌ای‌از سوی‌تو که
من‌را از آغوش زنجیرهای‌ننوشتن برهاند
باید"با من حرف می‌زدی تا که چیزی را"
می‌نوشتم. کلیدِ ادامه زندگی‌ در

مادر کودک شیر خشک بازی #پستونک
حنجره تو بود. در صدای‌ات این تویی‌که
در من، من را گم کرده بودی"ثانیه ثانیه"
کنارت یک غزلی‌‌بلندِ عاشقانه است
ای‌که وجودت آرامِ‌جانه

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط