از دو ماهگیش تا الان کامل پیشم می‌خوابید شبا تا صبح تو بغلم بود سرش روی بازو هام بود و دستامو دورش حقله میکردم و تا صبح با عشق تو بغلش میخوابیدم
اون اویل فکر میکردم اون وابسته من شده بدون من نمیخوابه توی گهواره بیدار میشه تا توی بغلم نباشه خوابش نمیبره ولی انگار همچی دور از تصورمه انگار من وابستش شدم من...
من خیلی وابستش شدم بیش از حد وابستش شدم
جوری ک الان بخاطر اینکه ختنش کردم دارو دادم خوابیده گذاشتنش توی گهواره راحت بخوابه ولی نمیتونم خودن بخوابم
حس میکنم یچیزی نیست یچیزی کمه دلم میخواد از گهواره بیارمش پایین پیش خودم بخوابه تا بتونم با آرامش بخوابم
ولی نمیشه دلم براش میسوزه امروز روز سختی داشت
میترسم خدایش بهم بخوره اذیت بشه بچم
نمیتونم اینقد خودخواه باشم ک بیارمش پایین پیش خودم بخوابه
و ن میتونم اونقدر بیخیالش باشم ک بخوابم
خیلی سخته حس میکنم این وابستگی بیش از حد برام قراره درد سر بشه ولی دست خودم نیست خیلی سخته
احساسات پیچیده ایی دارم
تایپک های قبلو بخونین متوجه میشید

سخته هااا بزرگتر بشه وابستگیتون زیاد میشه مخصوصا ازدواج کنه

بیارش پیش خودت مگ میخواد چی بشه پوشکه دیگ

منم دقیقا از دوماهگی که تو بغلم می‌خوابه تا الان چندبار سعی کردم بذارم تو گهوارش ولی نمیتونم من به بهش محتاج شدم نه اون به من همش میگم بزرگ میشه مستقل میشه دیگه نمیاد تو بغلم پس الان تا می‌تونم تو بغلم بگیرمش روحم رو تسکین میدم باهاش

وای منم اینطور شدم منم حس میکنم خیلی وابسته دخترم شدم
وقتی شوهرم ی تایمی میبرش بیرون یا خونه مامانشینا حس میکنم دلتنگش میشم زود دستم نمیره کاری کنم فقط منتظر میشینم تا دخترم بیاد روزی هزار بار بوسش میکنم بغلش میکنم خیلی دوسش دارم خیلی وابستشم وقتی یکی بغلش میکنه همش چشمم دنبال بچمه