جمشید به خاطر کارش توی خونه باید مطالعه کنه روزی بالای هشت‌نه‌ساعت پای کتاب و لپ‌تاپه. اگه وسط تمرکزش باهاش حرف بزنم، اعصابش به هم می‌ریزه و غرغر می‌کنه.
این که از جم!

سورن هم که درون‌‌گرا و درخودمانده. هر چی باهاش حرف می‌زنم، جوابم و نمی‌ده. انگار نمی‌شنوه. می‌خواد تو خودش باشه و مثل هر روز اسباب‌بازی‌هاش رو توی سکوت ردیف بچینه.

من امروز بعد ۴ ماه پریود شدم‌. اومدم تو تراس مولانا خوندم،  گریه کردم، سبک شدم.

شما در چه حالین؟

عزیزم از من به تو نصیحت دورکاری یا کار تو منزل هم برای مرد هم برای زن، گند بزرگی میزنه به زندگی مشترک و بچه
چون حضور فیزیکی داری ولی ذهنی نه و این وسط بچه اینو متوجه نمیشه و خییلی بهم میریزه
اگر همسرت میتونه یه فضای کار اشتراکی بره برای کار
مثلا‌تو تهران باغ کتاب طبقه دومش کلی فضای کار اشتراکی هست یا یه سری کافه ها مخصوص کار کردن هستن

چقد شوهرت شبیه منه وااای انگار ماله من بعلاوه که ویار شدید و تهوع دارم همش رو تختم و بالامیارم از شدت استرس مژه هامو کشیدم جای خالیش داره عذابم میده کمی مداد میزنم دیده نشه و واقعا روحا زیر صفرم

الهی که شادی همیشه تو دلت موج بزنه

سورن رو کلاس میبری؟ جایی که با بچه ها تعامل کنه؟

مامان سورن من عاشقتم واقعا

کاش پیش هم بودیم تو دختر قوی ای هستی فرزانه جان، ولی منم بیشتر مواقع تنهام و نیاز به همصحبت دارم

همسرم منم از صبح تا شب پای لپ تاپه و تمرکز میخواد
پسرمم خیلی برونگرا و شلوغه

عکس پروفت خیلی نازه مامان سورن. چهره معصومی داری ماشالا

چقد تو خوبی منم امروز دلم‌گرفت یه دل سیر گریه کردم الانم خونه مامانمم عزیزم

ببخشید میپرسم شغل شوهرتون چیه عزیزم

خداقوت بهتون.
خوب کردی.
گاهی واقعا باید گریه کرد تا حال بهتر داشته باشیم.

عزیزممممم،منم در حال بشور و بساب و بپز

اخ عزیزم الان من از سرو صدا و دعوا سرسام گرفتم آرزوی دوساعت سکوت و آرامش دارم که فقط نصف شب نسیبم میشع

ببین منم مشکلات خانوادم ، خیلی رو من اثر میزاره... یه جوری افسرده شدم، که شبها در تنهایی گریه گریه گریه... الان چند روز امدم خونه پدرم، اما حدود 4 کیلو کم کردم از درد و غصه... من حتی شوهرم محرم راز نیست، که باهاش حرف بزنم .. هیچ کس نیست.. شاید شرو کنم به خوردن قرص آرامش بخش به دور اژ چشم همسر...

منم پریودم امروز کلی گریه کردم...علاوه بر سختی و مشکلات که همه دارن...اصلن خوشحال نیستم ...فقط دارم میگذرونم😞

به عنوان مادر اتیسم بهت توصیه میکنم برای خودت تایم بذار مثلا استخر
اب خیلی ارامش بخشخ

دور کاری خیلی بده
ایکاش همسرت بتونه این قضیه رو مدیریت کنه که وقتی حضور فیزیکی داره تا حدی که امکانش هست همراهتون باشه،حالا به هر طریقی که میتونه،یا تو کتابخانه یا محیط کار یه سری کاراشو انجام بده
شاید اگه دغدغه و گریه هاتو ببینه بتونه یه فکری واسش انجام بده
چون واقعا سخته،اونا چالش شغلی خودشونو ندارن و شاید هرگز درک نکنن زن چقد سختی میکشه ،مخصوصا زنی که خودش تحصیل کرده اس

فرزانه جان خداقوت عزیزمم

اصلا نمیتونم سختی تو درک کنم .فقط میتونم بگم بین کسایی ک دیدم شما خیلی صبوری .خدا کمکت کنه عزیزدلم💞

عزیزم🫂 باتمام وجود درکت میکنم
درحال درست کردن ماکارونی

از وقتی شمارو میشناسم تو همین مجازی بارها شده باخودم فک کردم حرف زدم ودرنهایت دیدم من هیچ وقت نمیتونم که فرزانه وامثال فرزانه باشم من با اینکه دوقلودارم وتنهایی چه روزایی رو که نگذروندم اما شما ها که بچه های خاص یا بیمار دارین واقعا خارق العاده هستین خدا به اندازه قدرت وصبرتون پاداش بهتون بده با سلامتی بچه هاتون ...من دست شما رو میبوسم از راه دور با دلی نزدیک

سلام عزیزم واقعیتش زندگی هرکسی رو ببینی مشکلاتی داره یکی از طریق بچش امتحان میشه یکی همسرش یکی فقز ر و نداری یکی هم سلامتی.. ماهم ظاهر زندگیمون عالی همه حسرت میخورن اما فقط خدامیدونه چی تو خونه میگذره حتی همسرمم خب نداره چون من ظاهرمون نگه داشتم باطن دارم فرو میپاشم. وسواس فکری شدید دارم وسواس بیماری مدام مریضم. همش پنهونی گریه دارم. همیشه درازکشیدم عمیقا دلم برای پسرم میسوزه. فک نکن فقط خودت تنها روی کره زمین مشکل داری هممون درگیریم. چه خوب که سبک شدی

دختر خیلی ناز شدی با موهات ناز نازترین شدی