سلام مادرا یه نظری از شما میخوام اگه تجربه دارید لطفا راهنماییم کنید...شوهرم بهم میگه دخترم داره تنها بزرگ میشه احتیاج به هم بازی داره بچه بیاریم نمیدونم چیکارکنم دودل هستم هم دوس دارم هم میگم شاید اذیت بشم ولی سن دخترم ۴ماه دیگه ۳سال میشه میگه تا بچه دنیا بیاد اینم بزرگترمیشه

هیچ وقت بچه رو بخاطر تنهایی بچه دیگت نیار اینا دوتا ادم مستقل هستن و اصلا ممکنه در آینده با هم اوکی نباشن مثل این همه خواهرو برادر، دوم اینکه از لحظ روحی و اعصاب و اقتصادی خیلی باید قوی باشی

اگر شرایط روحی و جسمی و مالی داری حتما بیار
خیلی ام خوبه شوهرتون راست میگه ...
شوهر منم خیلی میگه و واقعا میدونم ک بحق هم هست حرفش ولی چون از لحاظ روحی نمیکشم جرات نمیکنم ... وسواس دارم همین نگار منو کشته دیگه دومی رو اصلا نمیتونم تحمل کنم

بچه اوردن فقط به دلیل اینکه بچه اول همبازی داشته باشه اشتباهه،همه جوانب رو بسنج اگه از لحاظ مالی واعصاب وانرژی داشتن میتونی اقدام کن

من خودم دوست دارم دوتا بچه داشته باشم ولی تقریبا همه ادمایی که دوتا بچه داشتن بهم گفتن همچین اشتباهی نکن بچه ها تو خونه باهم اصلا سازش ندارن .فقط یه مورد دیدم که راضی بود اونم جفت بچه هاش ژنتیکن اروم و خجالتی بودن

منم بفکر یکی بودم هنوز وضع این جنگ اینا معلوم نیس بزار وضع مملکت درست بشه بعد

سه تا چهار سال تفاوت سنی خوبیه.
درسته بچه همبازی میخواد هم فکر میخواد..اگه کمکی داری و شوهرتم کمک حالته بیار..

من کلا موافق دو تا بچه ام ،و اونم دوست دارم اولی دوسال رد کنه و بیارم یا سه سال و ،بیشتر و کمتر نه .
یه هم صحبت دوست دارم داشته باشه در آینده .
خوشبحالت شوهرت دوست داره ،شوعر من همین یکی هم بعد ده سال راضی شد ،سر دومی هم میگه اصلا

همه شرایط رو بسنج مالی عاطفی طاقت خودت و مهم تر اینکه بچه اولت درک و تحمل بچه دوم رو داشته باشه من از وقتی بچم ۳ سالش شد بچه میخواستم اما نشد تا پارسال که شد الان شکر خدا رابطه شون با هم خوبه فقط به من بیشتر فشار میاد چون واقعا کار خونه لباس خوراک و خیلی چیزای دیگه وقتی ۲ تا بشن خیلی سخت تر از یکیه ناشکری نمیکنم چون کلی نذر و نیاز کردم تا خدا دومی رو داد بهم ولی صبر و توان خیلی میخواد

این مطمعن باش که بچه دوم خودش شخصیت داره بریا وقت پر کردن کسی نمیاد بچه دوم دوستم با این تصور به دنیا آوردن کلا ضد هم هستند از وقتی دومی پا گرفت جنگ دعوا دارن تا حدی که دوستم پشیمون شده رفتند پیش مشاور گفته شما برای فرار از تنهایی بچه بچه آوردین و این اشتباه هست بچه دوم به‌ خاطر اینکه خودتون خواستین و آمادگی مالی روحی داشته باشین باید تصمیم می گرفتین بچه دوم خودش شخصیت داره و اسباب بازی نیست فاصله سنی بچه ها دو ساله واقعا نی تونم بگم دوستم پیر شده خودشم هر دو دختر هستند
اگه خودتون آمادگی دارین باید اقدام کنید نه به خاطر بچه اول

ما ک دیشب امامزاده بودیم پسرم تا ی تی نی رفت کنارش نشست مادربزرگ بچه بهم گفت واسه پسرت ی خواهر یل برادر هم بیار
گفتم از پس الانش شاید بر بیام ولی آینده چی
عمه عروسش گفت مگه ما ضامن خونه و ماشین بچه هم هستیم مگه؟؟؟
مگه پدرشوارت اینا رو بهت داده؟؟؟
گفتم همون ک نداده و گرفتار بودیم بفکر هستم
و از نظر جسمی هم اصلا نمیتونم بچه بغل کنم بخاطر دیسک کمر

اول خودت جسمی روحی شرایطش ببین داری
بعدش مالی
اصلا بخاطر اینکه تنهاس تک فرزند این حرفا زیربار اینکار نرو
عوارضش بیشتره

اگه فقط بخاطر همبازی بچه دوم داری میاری خیلی خطرناکو اشتباهه چون تا اون بچه بخاد بزرگ بشه و واقعا باهم بازی کنن بچت اذیت میشه فکر اینکه این نوزاد پس قرار بود با من بازی کنه چرا همش گریه میکنه یا مامان چرا بیشتر از من داره بهش توجه میکنه همش رو بچه اول تاثیر داره بازم بنظرم یه جلسه مشاور برین

راستش یه جمله خوندم خیلی قشنگ بود
نوشته بود اگه واقعا مثل بچه اول دوس دارین بچه دار بشین یه بچه دیگه بیارین نه اینکه اسباب بازی بچه اول باشه به عنوان یه انسان مستقل برای خودش اونو به این دنیا بیارین ....... البته که الان شرایط بچه داشتن سخته چون ما محکومیم که بچه هامونو به روز بزرگ کنیم و همینم کلی هزینه داره واقعا اگه میبینی دوستش داری دلت میخواد یه نی نی دیگه بغلت کنی بیار و اینکه شرایط مالی مهمه 😊

الان نیار بزار بزرگتربشه

پس بچه دوم چی . اگ میتونی از پس مخارج . و اینده دوتاشون رو تامین کنی بیار .
همبازی بفرستش مهد کودک . بچه آوردن اسباب بازی نیست ک بخاطر اون بچه ی بچه دیگ تولید کنی

بچه دار شدن صرفا بخاطر اینکه بچه اول تنها نباشه و همبازی داشته باشه یکی از اشتباه ترین تصمیمات ممکنه
تصمیم برای آوردن بچه دوم به خیلی چیزا ربط داره باید واقعا آمادگی باشه