پسرم شب ادراری نداره میریم جایی وسایلشو خیلی مواظبه ازش تو خونمون ارومه اما میبرمش خونه مادربزرگ هاش شلووووغ میکنه همه جا سرک میکشه پرت میکنه هرچی دستشه میدوعه در صورتیکه خونمون عادی با دوچرخه سرگرمه روز عاشورا گفتم باباش ببره وسط هیئت سینه زنی کل خیابونو بدو بدو گشت یه ساعت تمام بی توجه به اینکه کجا میره میچفته یانه میدوید فقط یا میبرمش روستا از خونه که میرنه بیرون میدوعه بیشتر وقتی کسیو میبینه اینجوری میکنه میره رو موتور نمیترسه بیوفته

این بیش فعالی نیس این بیشتر برمیگرده به اینکه بچه زو تو خونه محدودش کردین!!خواسته بدوعه گفتی نکن خطر داره دست بزنه به وسایل گفتی دست نزن میشکنه و... بچه تو خونه انگار تو قفسه بیرون از خونه تازه آزاد میشه و انرژیشو خالی میکنه و بچگی میکنه

چرا سعی میکنین یه بیماری رو به بچه نسبت بدین؟ همه ی این چیزایی که گفتی تاحدی طبیعیه تو سن بچه های ما ،تو خونه های خودمون به جز مامان و بابا کسی نیست معلومه وقتی میرن بیرون از خونه براشون هیجان انگیز میشه انگار از قفس آزاد شدن دوست دارن آزاد باشن بدو بدو کنن خوش بگذرونن خیلی خودتو درگیر این چیزا نکن همش طبیعیه فقط طرز فکرت و عوض کن .

پسرمنم همینجوری هرکجا میریم سرک میکشه اصلا یکجانمیشینه الانم عادت کرده وقتی ماشین میاد زود میدوعه اون طرف اول که ماشین میدید میایستاد تا ماشین بره بعد بره اون طرف اما الان ن ماشین میاد اینم ازجلوش زودمیدوعه

همون حرف دیروزم بیشتر مشکل از تفکرات خودته

نه شعر بلده نه عدد البته خودمم باهاش کار نکردم خاستم هم یادش بدم توجه نشون نداد بیخیال شدم

علایم بیش فعالیه؟