۱۰ پاسخ

همه اسباب بازیارو در اختیارش نذار روزی دو تاشو بیار همه ک روبروش باشن بچه انکار سردرگمه با کدوم بازی کنه

برچسب بگیر با یه دفتر برچسب هارو باهم بچسبونین توی دفتر

بازی های متفاوت کن مثلا یه ظرف آب کن توپ پلاستیکی یا هر اسباب بازی پلاستیکی بریز توش بذار جلوش
یا چسب رنگی بچسبون به میز صندلی غذاش یا رورویک یا هرچی بهشون چوب بستنی بچسبون اینارو در بیاره یا بادکنک براش باد کن نخش رو بده دستش یا ربان از سوراخ آبکش رد کن گره بزن یا سر قوطی شیرخشک سوراخ کن ربان رو از اون رد کن ..این بازی های ابتکاری برای بچها جذابن

خواهر و برادر

من که اصلا پارک نمی‌برم
خودم باهاش بازی میکنم
نقاشی میکشیم ماشین بازی ....
و اینکه اسباب بازی ها رو خیلیاشو قایم میکنم چند روز یه بار میدم بهش ذوق می‌کنه مشغول میشه

دفتر رنگ امیزی
نقاشی و کتاب و مداد شمعی بگیر
بشین باهاش نقاشی بکش بذاراون خط خطی کنه
کتاب بخون براش
تصویری باشه و براش توضیح بده
اهنگ بذاریکم برقص
اسباب بازی کم بیار باهاش بازی کن
گاهی هم خودش بازی کنه

دختر منم همینه گاهی باهاش دالی بازی میکنم وگرنه برنامه کودک میبینه یا دنبال منه یا چیزی میدم میخوره شبها میبرمش خونه مامانم اسباب بازی هم دوست نداره مگه خودم با اسباب بازی باهاش بازی کنم

پارک

دخترمنم همش دنبالم راه میاد اصلا اسباب بازیاشو نگاه نمیکنه یا خیلی کم دلم انقد میسوزه تنهاست انگار

اگه پشه بند از این چادریا داره بگیر اسباب بازیار بریز توش باهاش خوب سرگرم میشه پسر من چند روزه خونش جداکرده کلا تو پشه بند میمونه

سوال های مرتبط

مامان دردونه مامان دردونه ۲ سالگی
درباره بازی- ۸
من خیلی دنبال این بودم که هم سن و سال پسرم پیدا کنم تا باهم بازی کنن. ولی تجربه ام نشون داد که این سن برای هم بازی شدن خیلی زوده. مطلبش رو هم خوندم که بچه ها تو این سن بازی نمیکنن. یه پدیده ای هست به اسم بازی موازی. یعنی هر کدوم برای خودشون بازی میکنن.
بچه های کم سن تر ، بچه های بزرگتر و بچه های دقیقا هم سنش رو امتحان کردم.
کلا از دیدن هر نوع بچه ای خوشحاله☺️
بچه های کوچیکتر رو دوست داره نگاه کنه و ناز کنه و دست بزنه. بچه های هم سن خودش خوب میتونن با هم راه برن، بیشتر با هم به به میخورن و دبنال هم راه میفتن و سر اسباب بازی دعواشون میشه😅
بچه های حدود ۲ یا ۳ سال خیلی تجربه جالبی نبوده. چون خیلی تو اون سن بچه ها بچن و همینطور لجباز و خودمحور میشن.
بچه های سن بزرگتر حدود ۴ یا ۵ و ۶ هم با دخترا بهتر کنار میاد.مواظبشن. رعایتشو میکنن. پسرها خیلی ورجه وورجه دارن تو این سن انگار‌ یه جا بند نمیشن که البته طبیعیه.
بچه های بزرگتر که دیگه مدرسه ای شدن هم خیلی دوستش دارن خیلی توب مواظبشن. ولی خوب دیگه پسرم نمیتونه به اون صورت باهاشون بازی کنه.
و اینکه تو این سن باید حتما بازی با نظارت و دخالت بزرگترا باشه. باید اگه دعواشون‌میشه دخالت کرد حتما.
سن پسرم ۱ سال و ۴ ماهه.
و از همون موقعی که میتونست بشینه قرارهای دوستانه براش میذاشتم.
الان چندتا دوست داره که خونمون میان و خونشون میریم. فکر میکنم بیشتر دوس داره که نی نی بیاد خونمون و باهاش تو اتاقش بازی کنه. ولی رفتن به خونه بقیه و اسباب بازی های جدیدم خیلی براش جالبه.
خانه بازی هم بردمش چند بار. از وقتی تونست خوب راه بره. ولی با کسی هم بازی نمیشه. خودش بازی میکنه ولی بودن تو محیط بچه ها رو مسلما خیلی دوست داره.