این عکس و میزارم و اینارو مینویسم که برای خودم یادآوری بشه نه روزای سخت میمونه نه فکر و خیال ها و ..
روز و شبایی و پشت سر میزاشتم
که نه از خودم خوشم میومد نه از خونه زندگی نه از همسرم نه از خانواده ام 🥲
از خستگی زیاد از گریه های زیاد از غم و حزنی که به واسطه ی شرایط داشتم بارها دو دستی توی سر خودم میزدم و میگفتم غلط کردم که گفتم بچه میخام خسته ام بسه دیگه نمیخام
شاید کسایی که کمکی دارن بچه های آروم دارن یا کلا حال جسمی و روحی بهتری داشتن بعد زایمان منو درک نکنن اما من میگم برای اون عده ای که این روزا دارن میگن غلط کردیم 🤣
همش میگذره یه جوری همینجوری نمیمونه عزیزم فقط صبور باش
من خودم و ناتوان تر از بچه ی تو بغلم دیدم و الان خداروشکر میکنمو میگم من خیلی قوی بودم اون چند ماه اول و تحمل کردم و دست تنها بچ موبزرگ کردم
اینجا انقد راه برده بودمش که خوابیده بود از پارکینگ میرفتیم بااالا

ما ک دوتا همزمان داریم و چی میگی با این ک مامانم میاد سرمیزنه یا میدم دو سه ساعت خواهرشوهرام ی قل و نگه میدارن ولی واقعااا توان ندارم 🥲

عزیزم هرچقدر کمکی داشته باشی کنارش باید خود مادر باشه مثلاً من کمکی داشتم اما نمی‌تونستم 20دقیقه راحت بخوابم دلشوره استرس صدای گریش تو گوشم بود منم اوایل خیلی غزیت شدم الان خدارو شکر بهتره البته خستگی الآنم داره با دوتا بچه شیربشیر

منم از دست بچه اولم روزی هزاربار میگم غلط کردم بچه خواستم روزی ده بار دودستی میزنم تو سرم واقعا دیگه رد دادم