این اوتیسم یه جوری شده که همه مون تا یه حرکت از بچه هامون میبینیم یهو از ترس و نگرانی میچسبونیمش به اوتیسم. شاید یه مدت ارتباط و رفت و امداتون کم بوده عادت کرده به تنهایی و با اینکه خجالت میکشه
نه عزیزم علائم اوتیسم نیست من پسر بزرگم اینجوری بود یعنی یه مدت میگفت کسی نگام نکنه کسی بهش نگاه میکرد خصوصا غریبه ها و افراد ناآشنا چنان جیغ و گریه میکردا،یه مدتی هم میگفت دوس ندارم صدای بلند بشنوم عروسی جشنی مرکز خریدی جایی میرفتیم گوشاشو میگرفت گریه میکرد میدوید بیرون گذرا بود بزرگتر که شد رفته رفته بهتر شد اون موقع برده بودم مشاوره میگفت اضطراب داره نباید بهش فشار بیاری یا بروش بیاری فقط دستاشو بگیر یا بغلش کن بدونه کنارشی حمایتش میکنی کار دیگه لازم نیست بکنی خودش به مرور زمان کنار میاد و رفتارشو فراموش میکنه
نه عزیزم این اوتیسم نیست بچه داره میفهمه که میگه نمیخوام بیان اوتیسم باشه توجه نداره
اینم یه دوره ای هست میگذره
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.