۱۳ پاسخ

ماله منم دقیقا همینطور شد و هنوز بعد ۱ماهو خورده ای به خودم نیومدم هرکیم میرسه میگه جوونی میاری ولی با این حال داغون چیکار کنم من کلی ذوق اومدنشو داشتم ،الهی هرچی زودتر جاش هم برا تو هم برا من پر بشه 😔😔

درکت میکنم عزیزم خیلیامون اینجا مثل خودت این حال رو تجربه کردیم و گذروندیم بعضیا حتی چندبار تجربه کردن ، خدا دلتو آروم کنه عزیز دلم و بزودی دوباره دامنتو سبز کنه ♥️

من همین تجربه‌ی تو رو دارم بااین تفاوت که من بعداز۱۳سال نازایی و بچه ی اولم بود که حامله شده بودم
به معنای کامل من و شوهرم داغون شدیم داغون

خیلی خیلی سخته هیچ فرقی باداغ جوان نداره،خدابهت صبر بده،و امیدوارم ک جاش سبز بشع

واقعا حق داری که ناراحت باشی
من خودم چهارتا سقط داشتم خداروشکر بعد از چند سال خدا یه بارداری سالم بهم داد
ولی تو هر جمعی حرفی از سقط یا هرچیزی زده میشه بین اون چهارتا دوتاش عذاب آور بود برام یعنی در حد دور از جون مرگ رفتم خیلی وحشتناک بود اشکم در میاد جلوش اصلا نمیتونم بگیرم
به نظرم سقط خیلی سخته آدم ده تا بزاد یه سقط نداشته باشه
امیدوارم این تجربه تلخ هیچ وقت دیگه براتون تکرار نشه
هیچکس هم تجربه نکنه دشمن سرمم تجربه نکنه

عزیزم شما الان توی شرایطی هستی که کاملا حق داری ، بچه از دست دادن چه توی شکم باشه چه بدنیا اومده باشه واقعا دردناک هست و ناراحتی شما هم اصلا چیز عجیبی نیست که کسی بخواد کم بشمارتش.امیدوارم خدا بهت آرامش بده عزیزم و ازین دوران گذر کنی .🌿

الهی عزیزم با تموم وجود درکت میکنم
منم تو 18 هفته سقط قانونی کردم تا چندماه افسردگی شدید گرفتم همش جلو چشمم بود شب و روز،زایمان طبیعی با اون همه درد ولی بچه ای که دنیا اومد و نفس نداشت خیلی سخته خدا جارو برات پر کنه الهی

خدا بهت صبر بده عزیزم سخته واقعا

عزیزم🥲 خیلی سخته می‌دونم ولی خودت و هم داغون نکن جانم

سخته عزیزم ولی دیگه حکمت خداس خیلیا این اتفاق براشون میفته تو تنها نیستی روحیتو نباز

الهی عزیزم خدا بهت صبر بده 😥😥😥😥

عزیزم امیدوارم خداوند کمکت کنه هر چه سریعتر این دوران رو پشت سر بزاری و به زودی زود جاش سبز بشه

عزیزم خدا بهت ارامش بده اره سخته
یدونه بچه هم داری؟

سوال های مرتبط

چشم انتظار❤️‍🩹 چشم انتظار❤️‍🩹 قصد بارداری
سه ساله دلم یه آغوش کوچیک می‌خواد…
یه «مامان» گفتن که تمام خستگی این سال‌ها رو از یادم ببره.

سه ساله هر ماه با یه دل پر از امید می‌رم دکتر، دارو می‌خورم، منتظر می‌مونم و با خودم می‌گم:
«شاید این ماه دیگه نوبت من باشه… شاید این بار خدا معجزه کنه.»

حتی لباس کوچیک نوزاد می‌بینم، دلم می‌لرزه و می‌خرمش…
با خودم می‌گم «این رو برای بچه‌م نگه می‌دارم، شاید ماه بعد مادر شده باشم…»
ولی ماه بعد میاد و من هنوز همون دخترِ چشم‌انتظارم…

هر بار که بیبی‌چک منفی میشه، فقط یه خط روی اون نیست…
انگار یه عالمه امیدی که توی دلم ساخته بودم، دوباره فرو می‌ریزه.

من از دیدن مادر شدن بقیه ناراحت نمی‌شم؛
برای هر مادری و بچه‌ش از ته دلم آرزوی سلامتی می‌کنم…
فقط گاهی با خودم می‌گم:
«خدایا… پس کی نوبت من می‌شه؟»

من دیگه چیز زیادی نمی‌خوام…
فقط یه معجزه.
یه روزی که این همه انتظار تموم بشه،
یه بچه رو بذارن توی بغلم و من با گریه بگم:

«بالاخره اومدی…
مامان خیلی منتظرت بود… خیلی.» 🤍
★彡   بهار 彡★ ★彡 بهار 彡★ قصد بارداری
مامان ریزه میزه🥺🍭✨ مامان ریزه میزه🥺🍭✨ هفته هفتم بارداری
خدایا...🙂
دیگه خسته‌ام...
از انتظار، از فکر کردن، از شمردن روزها، از امید بستن و دوباره ترسیدن.
این همه مدت با تمام وجودم خواستم، دعا کردم و تلاش کردم اما دیگه نمی‌خوام بیشتر از این خودمو خسته کنم
من دیگه نمی‌خوام زمانش رو تعیین کنم نمی‌خوام هر روز دنبال نشونه بگردم نمی‌خوام با هر درد و هر ترشح دلم هزار راه بره...این آرزو رو که این‌همه از ته قلبم خواستم، می‌ذارم توی دستای خودت.😭
رهاش می‌کنم و می‌سپارمش به تو.
خودت بهتر از من می‌دونی چقدر دلم مادر شدن می‌خواد خودت می‌دونی شب‌هایی رو که با بغض خوابیدم و صبح‌هایی رو که با امید بیدار شدم خدایا اگر قرار هس این آرزو نصیبم بشه خودت قشنگ‌ترین زمانش رو رقم بزن و اگر هنوز وقتش نرسیده، به من صبری بده که نشکنم 🫠دیگه نمی‌خوام با خدا بودنم رو با گرفتن یا نگرفتن یک خواسته اندازه بگیرم فقط می‌خوام دلم آروم بشه و بدونم هر چیزی که تو برای من رقم بزنی، منو فراموش نکردی.
من خسته‌ام، خدایا...
این بار من رها می‌کنم و تو نگهش دار.
هر وقت صلاح دونستی، هر طور که خودت خواستی، قشنگ‌ترین اتفاق رو وارد زندگی من کن
من سپردمش به خودت...
و حالا می‌خوام کمی نفس بکشم.🤍🙃
و امشب، برای تمام دل‌های منتظر دعا کردم
الهی هیچ‌کدوممون با دست خالی از درِ خدا برنگردیم 🤲🏻🤍🌸💜
مامان من! مامان من! هفته سی‌وپنجم بارداری
دوستان عزیز، یک سوال دارم ازتون، شما هم وقتی فهمیدید باردارید، همین حس‌ها رو داشتید؟
راستشو بخواید، من وقتی فهمیدم حالم یه جوری شد. اولین فکرم این بود که: “وای! بالاخره مامان شدم؟ خوشحالم؟ عاشق کوچولویی که تو دلمه شدم؟” ولی خب… جوابم منفی بود.
می‌دونم شاید خیلیا بهم خرده بگیرن، شاید بگن چه مادریه این! ولی خب، من این روزا فقط دارم گریه می‌کنم. نه از خوشحالی، نه از هیجان. از نگرانی زیاد. اونم نگرانی برای خودم، برای آینده خودم.
همین چند روز فهمیدم باردارم و از همون موقع فقط گریه کردم. خواب ندارم، همش تو فکر خودم و آینده‌امم. راستشو بخواید، بیشتر از همه، خودم رو دوست دارم و این قضیه خیلی می‌ترسونتم.خودمو سرزنش میکنم، حتی به خودم لعنت میفرستم که چرا با یک اشتباه،یک عمر زندگیمو تغییر دادم، من الان در نقطه ای هستم که در هیچکدوم از تصوراتم تاحالا نبوده. حس می‌کنم به این بچه بی گناه بیشتر حس دلسوزی دارم تا عشق.فقط دلم براش میسوزه😔
اگه شما هم اینجوری بودید، یا حس‌تون شبیه منه، لطفا اگه فقط قضاوت نمی‌کنید، بگید چطور باهاش کنار اومدید. شاید وقتی حرف بزنیم، یه کم آروم بشم.
بارداری بارداری بارداری فرزندپروری فرزندپروری فرزندپروری فرزندپروری بی بی چک مثبت