دوستان عزیزم این روشی که میگم آموزش خواب مستقل با حمایت والد هستش که به درخواست شما گذاشتم
و اینکه گفتم تجربه‌مو کامل بگم، شاید به دردتون بخوره.
اول یه اعتراف کنم... من جزو اون مامانایی بودم که هر شب یا باید دور خونه راه می‌رفتم یا رو پا تاب می‌دادم تا خانوم‌خانما خوابش ببره. کمردرد، پادرد، شونه‌درد... خلاصه همه‌چی با هم!🥲🗿🩴
من اول فقط خواب شبش رو شروع کردم. اصلاً سراغ خواب روز نرفتم که هم خودم کلافه نشم هم دلنواز. چون شب نور کمتره راحت تره.
حدود یه هفته که خواب شبش جا افتاد، بعد تازه خواب‌های روزش رو هم با همین روش پیش بردم.
اوایل؟ معلومه که مقاومت داشت! 😵‍💫
یه شب زودتر خوابید، یه شب غر زد، یه شب طول کشید. ولی من دوباره برنگشتم به بغل کردن و راه رفتن. فقط آرومش می‌کردم و کنارش می‌موندم.
کم‌کم خودش فهمید که آهااا... خواب یعنی همین تخت خنک، همین لالایی و نوازش. هر شب که گذشت مقاومتش کمتر و کمتر شد تا جایی که الان خیلی راحت کنارم دراز می‌کشه و خودش خوابش می‌بره.

من طبق این نکات پیش رفتم:
که تو تاپیک بعدی میذارم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط