۶ پاسخ

همشو دارم

منم تنقدر گول این پیامارو خوردم رفتم چکاپ کامل و سونو کامل گرفتم😕هیچ مشکلی نداشتم کبدم چرب نبود🫩فقط میخان جیب ملت ساده رو بچاپن

سلام فداتشم ابجی حضرت زهرا بچتو حفظ کنه نیاز ندارین براتون ختم کل قران چله نادعلی برای راحتی زایمان. حجرات برای سلامتی جنین زیارت عاشورا حدیث کسا بخونم چهت هر نیتی خواستی میخوم به نیتتون هدیخ به روح اموات هم خواستی نماز روزه قضا هم میخونم خیلی و دست بالم خالیه اجرت با سید فاطمه زهرا مواظب بچت باشه خیلی منصفانه میگیرم به عنوان هدیه

همممممه دارن

منم دارم خب درمانش ؟

بزرگی شکم دارم،بادمعده وورم دارم،زبانم سفیده،ریزش مودارم

سوال های مرتبط

مامان سنجاب کوچولو مامان سنجاب کوچولو ۲ سالگی
مامان دخترام♥️🧡 مامان دخترام♥️🧡 ۵ سالگی
فرزندپروری
دوستان قبلا یه تست هوش هیجانی یا همون EQ بهتون معرفی کرده بودم
احساس میکنم خیلی از والدین از این EQ غافل هستند و بیشتر به IQ اهمیت میدن
برای همین می‌خوام بیشتر با EQ آشناتون کنم

چرا سنجش هوش هیجانی در کودکی مهم است؟

🎭 ۱. مدیریت بهتر هیجان‌ها

کودکانی که هوش هیجانی بالاتری دارند، در شرایط استرس‌زا آرام‌تر می‌مانند، کمتر دچار انفجار هیجانی می‌شوند و سریع‌تر به تعادل برمی‌گردند.

🤝 ۲. روابط اجتماعی سالم‌تر

درک احساسات دیگران به کودک کمک می‌کند روابط بهتری با همسالان، خواهر و برادر و بزرگسالان برقرار کند و تعارض‌ها را سالم‌تر حل کند.

📚 ۳. موفقیت تحصیلی در آینده

مهارت‌هایی مانند همکاری، گوش دادن، کنترل تکانه و تحمل ناکامی، پیش‌نیازهای مهم موفقیت تحصیلی هستند که مستقیماً با EQ مرتبط‌اند.

🧘 ۴. سلامت روان پایدار

EQ بالا با کاهش اضطراب، افسردگی، پرخاشگری و افزایش خوش‌بینی و عزت‌نفس در کودکان همراه است.

🧩 ۵. تقویت مهارت حل مسئله

کودکی که احساسات خود را می‌شناسد، بهتر می‌تواند فکر کند، تصمیم بگیرد و برای مشکلاتش راه‌حل پیدا کند.
مامان دختر اصفهونی مامان دختر اصفهونی ۵ سالگی
از مادران بگو... از رنجِ مادرانی که به عشق و نوازش نیاز دارند و زیر بار مسئولیت سنگین مادری، نادیده گرفته‌می‌شوند و کنار گذاشته می‌شوند. از رنجِ مادرانی که با تمام هیجان و شور و اشتیاق اعلام حضور کردند و با یک هیس! مادرها که شیطنت نمی‌کنند و مادرها مقدسند و مادرها نجیبند، به عقب رانده‌شدند. مادرانی که ذوقشان همیشه کور شد و از آن‌ حجم از شور و شوق، فقط کوهی از اندوه ماند و شبیه به کاکتوسی که ماه‌ها آب ندیده، روز به روز از درون خالی شدند و پژمردند.
از رنج مادران بگو، از ایثارهای بی‌چشم‌داشت و دور ماندن از دلخوشی‌ها و فراغت. از برای دیگری و به خاطر دیگری، از خود گذشتن و آرزوهای خویش را از یاد بردن. از عمیقا پناه خواستن و ناگزیرانه، پناه شدن، نیاز داشتن و ناگزیرانه به نیازهای دیگری توجه کردن...
از رنج مادران بگو، از استعدادهای عجیب و بالقوه‌ای که بالفعل نشد، از رویاهایی که بافتند و به تن نکردند، از موهایی که سفید شدند و شادابی‌هایی که رنگ باختند و از ذهنی که به جای آرامش، فقط نگران بود.
از رنج مادران بگو، از اندوه دخترانِ دیروزی که همه به چشمِ انسانی قوی و از خودگذشته نگاهشان کردند و از اولین ثانیه‌ی تولد فرزندشان به بعد هیچ‌کس دخترک معصوم و شاداب و محبت‌خواهِ درونشان را به رسمیت نشناخت و از او توقعِ غرق شدن در مسئولیتی را داشتند که از ازل در ذهن‌ها ناعادلانه تعریف شده بود و آنان را به ناچار در نقشی فرو بردند که فقط محبت می‌کرد و فقط توجه می‌کرد و فقط مراقب بود و فقط پناه می‌شد و فقط و فقط و فقط مادر بود....
از مادران بگو، از دخترکان معصوم و پر آرزو و مشتاقی که زیر پوسته‌ی باورهای زمخت جامعه فراموش شدند...
#نرگس_صرافیان_طوفان