یه چیزی که مدتیه بهش فکر می‌کنم...
چرا پدرها همیشه با پدرهای بدتر از خودشون مقایسه میشن ولی مادرها با مادرهای بهتر؟

مثلاً برای تعریف از یه پدر میگن وای چقدر پدر خوبیه باید مثلا عموشو می‌دیدی اصلاً کمک خانومش نمیکرد در حالی که شاید تمام کاری که این پدر کرده یکی دو بار شیر داده یا بچه رو خوابونده...

اما وقتی نوبت مادرها میشه مقایسه برعکسه... میگن فلانی تا دو سالگی به بچه‌ش نمک و شکر نداد یا بچه‌ش هیچ وقت حرف زشت نمی‌زنه و...

و این حرف‌ها معمولاً دقیقاً زمانی گفته میشه که متوجه میشن بچه‌ی تو اون کار رو انجام نداده🤷‍♀

انگار برای پدرها انجام دادن حداقل‌ها هم قابل تشویقه! اما برای مادرها حتی از خودگذشتگی‌های هر روزه هم کافی نیست و همیشه یه مادری هست که بهتر بوده!!

کاش معیار قضاوتمون برای مادرها و پدرها یکی بود🫠


این بستنی هم خودم درست کردم ولی هنوز نخوردیم امیدوارم خوشمزه شده باشه😁🍦🍌

دقیقا چه حق گفتی

بله .‌ محبت ما ، وظیفه شمرده میشه ، ولی محبت مردها ، تا سال هااا منتش ب سرمون میمونه!!
کافیه یجا بشینی بگی شوهرم فلان کاراشتباهو کرده ، در جواب میگن ، برو خداتو شکر که معتاد نیست ، خداتو شکر کن که دست بزن نداره ،خداتو شکر که زن باز نیست ، خداتو شکر کن کار میکنه !!!
عذرخواهی میکنممممم 🙄 اینا وظیفشه . اگر نکنه مریضه! اصلا اگر اینارو انجام میداد که باهاش ازدواج نمیکردم😂😂
حالا انگار من صبح تا شب تو خونه قمه کشی میکنم و منقل سیخ و دودم به راهه 😂
اون نکنه ، مرد خوبیه
من نکنم ، وظیفمه

درسته
بهش فکر نکرده بودم

اخ گفتی عین حقیقت👌

همه کارهای ما شده وظیفه. حالا اگه درست انجام بدیم انگار وظیفمون بوده ولی اگه اشتباهی پیش بیاد باید سرزنش بشیم. ولی برای مردها کوچکترین کارها لطف کردنه. جامعه مرد سالار.

به به بسیار حرف بجایی زدی. منم دقت کردم این موضوع رو!! و بله انگار بچه داری فقط وظیفه ی مادره!!