دخترا بیاین راهنماییم کنین کلافه شدم🥺ما تا ۴ سالگی دخترم یه شهر دیگه دور از خانواده اینا زندگی کردیم بعد اونجا اپارتمانی بود کلی دوست داشت که هررروز پیش هم بودن تا شب هم من هم دخترم الان اومدیم شهرخودمون خونم ویلاییه اینجا کسی نیست باش بازی کنه دوستیم نداره هم سن خودش دورو برمون من چیکارکنم باهاش ک کناربیاد همش گریه میکنه میگه ببر منو پیش دوستام دلم خون میشه بخدا باایکه هرروز عصر باباش میبرتش بیرون ولی تاعصر کلا بامن تنهاس

گلم دلداریش بده سخته براش همبازی ندارع از نینیت بگو براش بگو تا چند وقت دیه میاد بعد بازی میکنی باهاش وقتی حرکت داره دستشو بزا رو شکمت بگو میگه دوس دارم زود بیام بازی کنم باهات.سرگرمش کن

ببرش یه کلاسی، مهدکودکی، پارکی که دوست پیدا کنه و سرگرم بشه. فقط گوشی نده دستش

عزیزم براش سرگرمی های مناسب خونه جور کن
کاغذ رنگی و قیچی مخصوص بچه ها بگیر با چسب ماتیکی بذار هرچی دوست داره درست کنه
یا از اینترنت کاغذ رنگ آمیزی مناسب سنشو بگیر تا رنگ کنه
اگه اوایل اشتیاق نشون نداد خودتم بشین باهاش یکم رنگ کن یا بگو اینو هدیه می‌دیم به بابا، به مامان بزرگ و...

من چند ساله بچه مو اینجوری تو خونه سرگرم میکنم

سلام
باید بهش زمان بدی و همدلی کنی
راه حل نده خیلی
بگو حق داره ک‌ ناراحت و دلتنگ باشه
ب مرور حالا اینجا دوست پیدا میکنه
سعی کن ی کلاسی چیزی نزدیک خونه بنویسی ک بتونه با همسن و سال هاش ارتباط بگیره و تنها نباشه. معلومه ک گذروندن وقت با مامانش هرروز تا عصر براش سخته