پسرم مهر ماه سه ساله میشه و خییییلی دوست داشتم توی این سنش دیگه بفکر دومی باشم اما شرایط مالی مناسب ندارم اینم بگم که شاهان که شبا دیر میخوابه زود از کوره در میرم و غر میزنم سرش بعد از عذاب وجدان میمیرم نمی‌دونم چکار کنم دوست ندارم خیلی فاصله سنی بیفته از این طرف هم هم شرایط مالی مناسبی ندارم هم کلا آدمی هستم که زود عصبی میشم

عزیزم شرایط مالی که هیچ وقتی اعصابشو نداری چرا باید ی بچه بی گناه دیگه رو هم بیاری که ناحقی‌ بشه در حق جفت بچه هات
منم الان اعصاب بچه رو ندارم هیچوقت دیگه به بچه دوم فکر نمیکنم چون بچه ها به گردن ما حق دارن وقتی توانشو نداریم نباید بیاریم که اونا رو اذیت کنیم
من که دیگه نه جسمی نه روحی نه روان از هیچکدوم توان بچه دوم رو ندارم

اگ عصی میشه اصلا نبار منم همینم خیلی عصبی میشم دومی خدا داد ولی خیلی سرشون دادمیزنم و میزنمشون ازخودم بدم اومده اینک تنهام توخونه جای ندارم برم بچه ها ۲۴ ساعت پیشمم هم بی دلیل نیس