پارت ۹۲
⊰🌸⊱┈──╌❊🩷❊╌──┈⊰🌸⊱

📚#برشی_از_یک_زندگی
#جهان_خانم👠


تو طعم تنهایی و ط.رد شدنو نچشیدی ... زایمان تو بی کسی ...
میدونی وقتی پسر کوچکم که عقب افتاده استو می بینم فکر می کنم آه پدرم منو گرفته... محصوصا که بعد از اون دیگه بچه دار نشدم تا لااقل بتونم خانواده خودمو بزرگ کنم....
خیلی برای حکیمه ناراحت شدم با ناراحتی پرسیدم :گفتی ژاله ؟؟ تو اسمت ژاله است...
حکیمه اه بلندی کشید و گفت :آره ... من ژاله بودم ... نازدردانه بودم... اما عاش.قی این سرنوشتو برام رقم زد .. نمی گم کرمعلی بده، نه اون مرد خوبیه همه تلاششو می کنه تا منو خوشحال کنه اما بیشتر ازین از دستش بر نمیاد ... نمی دونم شاید اونم پشیمانه .. میتونست الان برای خودش ریاست کنه ... بجای پادوییی...
حکیمه نگاهم کرد و گفت میدونی جهان خانوم،خیلی سخته وقتی بچه ات با گریه میاد و میگه بچه های همسایه باهاش بازی نکردن چون اون پسر نوکر خونه است... اینه که میگم برات بهتر شد ... مگه تو میتونی بدون خانواده ات زندگی کنی ... منو ببین ...هنوز سی سالم نشده اما از خانوم سنم بیشتر نشون میده ... غم و غصه ادمو پیر می کنه، میشکنه ... مخصوصا اینکه میدونستیم اگر خانواده ام دستشون به من برسه سرمو می برن...همش تو هول و ولا زندگی کردیم...ما کوردیم ... کوردها روی نام.وس شوخی ندارن... من حتی جرات ندارم جایی بگم کوردم ... از ترسم حتی با کسی دوست نمی شم که مبادا پی به اص.لم ببره ... بچه هام چه گناهی کردن بی کس و کار موندن ... نه قوم و خویشی نه دوست و آشنایی...
الان جوونی، خامی، دلداده ای ، درکت می کنم اما با یه تصمیم اشتباه ممکنه کل زندگیتو عوض کنی ..

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط