هردو دخترم ظهر انقدر گریه کردن و بی قرار بودن روانی شدم
کوجیکه از صبح درست نمیخوابه
بزرگه بهانه داشت نهارشو خورد هرچی خورد رو موقع خواب رو دو تا فرش و بالش و پیرهن و موهاش و من بالا اورد
دچار فروپاشی روانی شدم انقدر فحش دادم و داد زدم قلبم داشت می ایستاد
هنوز قلب درد دارم
بزرگه بعد حموم خوابید
کوجیکه همچنان گریه میکرد تا دستشویی کرد و خواب و بیداره

بزرگه ۲۱ ماهشه کوجیکه ۳ ماهش میشه

من موندم با عذاب وجدان احساس ناکافی بودن برای دخترام
کاشکی می مردم راحت میشدم
خسته شدم دیگه

منم همیشه از این حسا بهم دست میده وقتی دادبیداد میکنم کنی عذاب وجدان میگیرم اولیم 18ماهش دومی 5ماه🥺

من رسماً رد دادم دیگه تنها نیستی خواهرم

دست تنها واقعا سخت کمک نباشه ادم افسردگی میگیره تا این بچه ها بزرگ شن ماها کارمون به تیمارستان نکشه خوبه
دختر بزرگتو با وجود کوچیکه چطور حمومش میدی؟

خسته نباشی واقعا

عزیزم من هم مثل شما با این تفاوت که محمد سام من ۱۱ماهشه و یاسین هنوز یک ماهش نیست