سلام خانما میگم دختر من به شددددت وابسته من هست الان دو ماهه که باشگاه میره خوب بود خیلی ذوق و اشتیاق داشت همش میگفت کی ساعت باشگاهم میشه خلاصه من انگار رو ابرا بودم تو محرمی چند جا روضه دعوت شدم گفتم من میرم روضه با خاله تو برو باشگاه از اون به بعد بهونه آورد که دیگه من نمیرم دلم برات تنگ میشه الان هم باباش از سر کار اومد دنبالش ببره گریه گریه که من دلم براتون تنگ میشه نمیرم بنظرتون این طبیعیه ؟ با این همه وابستگی نمیدونم چیکار کنم اصلا بدون من هیچ کجا نمیره

دختره منم بدون من حتی توخونه نمیشینه با باباش که من برم حموم کجایی خواهر

طبیعیه عزیزم اولش با علاقه میرن بعد یه مدت اضطراب میگیرن
نبرش دو سه روز ولی وقتی خونه است غیر مستقیم از خوبی های اونجا بگو. بگو وای چه قدر به دوستات داره خوش میگذره وای به نظرت دارن چه بازی میکنن. ولی نگو می‌برمت

دقیقا دختر منم همین جوریه حتی خونه مامانم که آنقدر دوستش داره نمیره با باباش هم هیج جا نمره اگه خودم برم می‌ره وگرنه درغیر این صورت هیچ جا نمره

پسر منم جدیدا خیلی اضطراب جدایی داره هرجا میرم یه ثانیه از جلو چشمش برم کنار استرس میگیره میترسه بعدم انقد گریه میکنه که نگم نمیدونم چیکار کنم قبلا اینجوری نبود جدیدا اینجوری شده اگه اینجوری پیش بره سال بعد چجوری میخواد بره پیش دبستانی

هیچ کجا نمیره یعنی خونه مامانم یا مادرشوهرم که بهمون خیلی نزدیک هستن وگرنه جای دیگه نمیفرستم