خانم ها من یک پسر ۱۰ ساله دارم خیلییییییی دوسش دارم از اول برام به طور ویژه عزیز بود هدیه امام حسینه پسر کوچیکم ۱۰ ماهشه اصلا نمیتونم کوچیکه رو اندازه بزرگه دوست داشته باشم با اینکه خودم خواستم دوباره باردار بشم پسر بزرگه دوست داشت برادر داشته باشه یعنی ناخواسته نبوده ولی از وقتی زایمان کردم حالم خوب نیست حس میکنم از پسر اولم دور شدم دیگه براش نمیتونم وقت بزارم کوچیکه رو اصلا اندازه بزرگه دوست ندارم روزی هزاربار میگم نکنه اشتباه کردم تصمیم گرفتم بچه بیارم این فکرها داره منو دیوونه میکنه حالم اصلا خوب نیست از طرفی عذاب وجدان اینکه اندازه هم دوسشون ندارم اذیتم میکنه گاهی میگم بچه ام از اب و گل دراومده بود دوباره خودم وارد چالش بچه داری کردم دوباره میگم خوب در آینده تنها بود وای نشخوار ذهنی منو داره روانی میکنه چکار کنم

عزیزم شاید افسردگی بعداز زایمان گرفتی با یه مشاور صحبت کنه اونا بلدن به ادم ارامش بدن🙃

چه عجیییییب

هر دوش بچت هستند
حتما الان ناراحتی یا افسردگی داری که فرقی میبینی
من خودم هر دو بچه مو دوست دارم
با خودم‌میگم چطور اون قدیما پدرم‌. داداشمو بیشتر از ماها میخواست؟ باور نمیکنم پدر مادر فرق بزاره

من یه دختر ۴ سالو نیمه دارم‌ چند سال از خدا پسر خواستم خودمو کشتم تا شوهرم راضی بشه بچه دوم بیاریم خودمو به هر دری زدم که پسر بشه چقدر دکتر و دعا و نذر و نیاز که خدا بهم پسر بده حالا که داد افسردگی گرفتم حالم بده ایناروکه شما گفتی رو برای من ضرب در صد کن الان گفتی گریم گرفت 😭

وای دقیقا همین چیزایی که گفتی رو منم‌ دارم به اضافه دغدغه ذهنی اسم بچم اینا افسردگیه من شبا دختر بزرگمو بغل میکنم و زار زار گریه میکنم و ازش معذرت خواهی میکنم که نمیتونم براش وقت بذارم

به نظرم باید بری پیش مشاوره عزیزم
من فعلا ۱ بچه آوردم و از الان به این چیزا دارم فکر میکنم
این بچمو خیلی دوست دارم خیلی برام عزیزه، دلم نمیخواد بچه دوم بیارم و ازش غافل بشم، ولی از طرفی میگم توی این دنیا که پر از گرگه بعد منو باباش بچم باید یه پشت و پناه داشته باشه حداقل و بخاطر پسرم مجبورم‌ یکی دو تا بچه دیگه بیارم

من بچه هام ۱۳ سال فاصله سنی دارن خودمم ۳۹ سالمه ولی صبح تا شب خداروشکر میکنم به خاطر اینکه دومی رو آوردم اصلا خونه رنگ و روح گرفته ، سختی که سخته من تمام بدنم درد میکنه صبحا بیدار میشم نمیتونم راه برم بخدا، گردن درد ،زانو، کمر ، خلاصه همه جا
با خودت هی نگو چرا اینکارو کردم بدتر میشی به جنبه های مثبتش فکر کن

چقدرپسراتون هم سن پسرای من هستند چه جالب ☺️

سلام عزیزم منم دقیقا شرایط شمارو دارم ی پسر 10 ساله دارم کوچیکه هم ک 1 سالشه . با این تفاوت از وقتی دومی اومد زندگیمون واقعا دوباره روح تازه گرفت طوری ک میگم کاش زودتر بچه دار میشدم . باید ببینی ریشه در چی داره چرا اینطوری فکر میکنی؟ پسر بزرگت رابطش با کوچیکه چجوریه ؟ دوسش داره

عزیزم اینا همش کار شیطونه، ناشکری نکن،
همون خدایی که پسر اولت رو داده پسر دومتم داده.
روزی هزاران بار خداروشکر کنی بخاطر وجودشون باز کمه.
یعی کن اصلا ب این چیزافکر نکن تو ازهیچی از اینده خبرنداری.

بچه چندسالی مهمون من و شماست مهم خود شما و همسرتی، سعی نکن از چیزی برای خودت خدا بسازی، و با ذکرخدا دلتو اروم کن. ب پسرکوچیکتم محبت کن و ب جای این حرفا هی به خودت بگو چقد دوسش داری، الان اگر ازت دور بشه طاقتشو داری؟
نه نداری، پس الان از این تایم پسرکوچیکت استفاده کن ک فردا روزی بخاطر این فکرا و بی محبتی یا کم‌محبیتیت بیشتر عذاب نکشی و پشیمون نشی عزیزم

فک میکنم طبیعی باشه من بروز عاشق پسرمم یروز دوسش ندارم
پسر من ک بابایی هم هست ینی باباش خونه باشه یا بخواد بره دیونم میکنه از بش میچسبه بهش

منم همینم
ولی کوچیکه رو اندازه بزرگه دوست دارم
فک کنم طبیعیه گلم