خانوما من یه سوال دارم ازتون خواهش میکنم حس و نظر خودتون رو بیان کنید
به نظرتون به فرزندی قبول کردن یک بچه چه حسیه کار خوبیه اصن اصن آدم می‌تونه مثل بچه خودش قبول کنه اون بچه چی من همیشه آرزو داشتم ی بچه به سرپرستی خودم بردارم و دختر باشه نمی‌دونم طرز فکرم درسته یا نه ولی فک میکنم زندگی رو خیلی خوب براش می‌سازم

من خودم بشخصه توان ندارم تو خونه خودم براش مادری کنم ولی میرم پرورشگاه ها و با بچه ها بازی می‌کنم
اگر توان کامل پیدا کنم اونوقت میتونم تصمیم بگیرم
الان خودم هم نمیدونم قراره چ اتفاقی برام بیوفته

من میترسم نمیتونم اندازه دخترم دوستش داشته باشم اما واقعا عالیه اگه بتونی خیلی کار بزرگیه

میتونی بچه های که زیردست مادربی سرپرست هست خرجیشون بدی تازیرسایه مادرخودش بزرگ بشه بعداونوقت میشه حامیش من اینجوری دوست دارم

منم دوست داشتم وسعم می رسید و میتونستم چند تا بچه به سرپرستی قبول کنم.

خیلی سخته فرزند گرفتن ،توان مالیشو باید داشته باشی و مراحلش خیلی سخته

حقیقتا یه چیز سلیقه و زاتی هشت
من از لحاظ روحی حساس و ضعیفم و برام واقعا مناسب نیست

عزیزم طرز فکرت کاملا صحیح منم خیلی دوست دارم اگه شرایطش داشته باشیم یه نی نی از پرورشگاه بیارم و بزرگ کنم

خیلیییی کار قشنگیه .احسنت .چرا ک ن ب نظرم شاید بهتر از بچه ی خود آدم هم باشه .