خاطرات حاملگی ..بماند به یادگار از اون روزهای تلخ

۳۲ هفته بودم یکم لکه بینی داشتم ٫؛ از قبل هم لکه بینی داشتم که چند وقت یه بار تکرار میشد که طبق سونوها و معاینه دکتر میگفت بخاطر عفونته و ممکنه توی واژنت زخم باشه که اینجوری میشی چون جفت خوب و دهانه رحم بسته است بابت این موضوع از ۱۴ هفتگی هفته ای یه بار آمپول پروژسترون مصرف میکردم ؛ حالا چون هفته ام بالا بود ترسیدم نکنه نشانه زایمان باشه
رفتم پیش دکتر علایمم رو که گفتم سفکسیم و پماد داد( معاینه نکرد) و آمپول بتا هم بهم داد که اگر شرایط بدتر شد بزنم ؛ خودم ازش درخواسست کرد nst برام بنویس بیمارستان انجام بدم ؛ رفتم زایشگاه دستگاه رو وصل کردن ؛ آخرای نوار بود ماما اومد دستش رو روی شکمم گذاشت یکدفعه بچه حرکت ناکهانی انجام داد و زیر دلم خودش رو سفت کرد ؛ ماما گفت وااای انقباض داری 😥
سریع زنگ بزنید دکتر
تماس گرفتن با دکتر گفت : بهش بگید بره مرکز استان ؛ اینجا امکانات نداره خطرناکه 🫠😭
از ماما میپرسیدم چکار کنم : میگفت اگر دیدی فاصله اش کمتر شد برو دکتر استان
دکتر میگفت بره ...اینجا نمونه
ناراحت و استرسی و غمگین
رفتم تزریقات آمپول ریه رو سه تاش رو زدم
اصلا کسی هم بهم نگفته بود قند رو میبره بالا ..خداروشکر چیزی در این باره نمیدونستم و از این بابت مشکلی برام پیش نیومد
اومدم خونه ..از ناراحتی شکمم دائم سفت بود و شل نمیشد
شیاف هم مصرف میکردم خودم ولی مرتب نبود ..هر وقت خون میدیدم میزدم
توی خونه ترشحات خونیم بیشتر شد ؛ اصلا آمادگی زایمان نداشتم
فقط لباساش رو شسته بودم نه ساکی آماده بود نه چیزی ..حتی شیشه شیر هم نگرفته بودم🫠

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط