اولین عروسی با آنیل مامان 😂🤍

قرار بود با یه لباس قرمز ساتن برم و خوشگل‌طور برگردم، ولی چون دیر رسیدیم و تالار هم انقدر شلوغ بود که جای نشستن پیدا نمی‌شد، آخرش با همون کت‌وشلوار مشکی و نقش «مامانِ همیشه سرپا» وارد مراسم شد😄🖤

آنیل هم اول که رسیدیم از اون همه سر و صدا و شلوغی حسابی جا خورد و کلی گریه کرد🥺
بعد کم‌کم به صداها عادت کرد و مشغول بازی با دختر کوچولوها شد.🥰

مادرشوهرم هم خیلی کمکم کرد و آنیلو دستش گرفت و منم بالاخره یه فرصت پیدا کردم برم یه کم قر بدم 😂💃🏻
ولی خب… مامان که مامانه!
وسط رقص هم یه چشمم به خودم بود و یه چشمم دنبال آنیل 😂😭🩷
هر چند ثانیه برمی‌گشتم ببینم کجاست و چی کار می‌کنه.

حتی وقتی غرق بازی بود، باز هم دنبال مامانش می‌گشت 🥹🤍 و من نمی‌دونم چطور میشه از یه طرف دلت بخواد برقصی و خوش بگذرونی، از یه طرف تمام حواست پیش یه کوچولوی چند کیلویی باشه😭😍


خلاصه تجربه‌ی عروسی رفتن با بچه:
لباس قرمز نپوشیدیم، درست و حسابی ننشستیم، کل شب سرپا بودیم، یه کوچولو قر دادیم، شام بهمون نرسید😩 صد بار حواسمون رفت سمت بچه و آخر شب هم با پاهای دردناک رسیدیم خونه و مستقیم خوابیدیم 😂😭

ولی بین همه‌ی اینا، داشتن یه دختر کوچولوی سفیدپوش که وسط اون همه شلوغی دنبال مامانش می‌گشت، قشنگ‌ترین قسمت شب بود. 🥹🤍

عروسی بعدی فقط امیدوارم یه صندلی هم سهم مامان آنیل باشه 😂💃

تصویر
۷ پاسخ

ماشاالله چقدر قشنگین شما دوتا🥹😍❤️منی که فکر میکنم با این کت و شلوار مشکیه خیلی شیک تر به نظر رسیدی تا ماکسی قرمزه😻

قسمت شما نبوده😅

😍😍😍😍😍😍

بدون شام امدی خونه

منم هفته پیش با مهدیار رفتم جشن همش سرپا بودم بغل هیشکی ام نمیرفت
البته همسرم نگه داشت یه تایمی رو ولی دلم آروم رفت
رفتم از مردونه اوردمش
ن تونستم برقصم ن چیزی😂اون تایمی ک مهدیار دست باباش بود داماد و عروس همش وسط بودن😑

اوخودااااا گوگولی 🥹
ماشالله خداحفظش کنه
چه مادر و دختر قشنگی

جووون اتفاقا منم شیش ماهگی پسرم رفتم عروسی کلا اروم بود قشنگ شیر خورد خوابید

سوال های مرتبط

مامان ماه‌‌دونه 🌖🎀 مامان ماه‌‌دونه 🌖🎀 ۸ ماهگی
هفت ماهه شدی، آنیلِ مامان… 🥹🩷
از همون روزی که بغلت کردم، انگار یه تیکه از قلبم بیرون از بدنم شروع کرد به نفس کشیدن …

هفت ماهه که هر خنده‌ت، قشنگ‌ترین اتفاق روزمه،
هر نگاهت دلمو می‌بره و هر بار که صدای خنده‌ت توی خونه می‌پیچه، با خودم می‌گم چقدر خوشبختم که مامان توام🥹🥰

هفت ماهه که اومدی و دنیای منو از این رو به اون رو کردی؛ انقدر زندگی مو قشنگ تر کردی که اصلا نمی‌دونم قبل تو چجوری زندگی میکردم🥲

این روزایی که با سرعت برق و باد دارن می‌گذرن، قشنگ‌ترین روزهای زندگی منن؛ روزهایی که با تو دارن زیباتر میشن دخترنازم🥹

آنیلِ مامان، یه روزی می‌رسه که دیگه توی بغل مامان جا نمیشی،
دلم برای همین کوچولو بودنت، برای دَدَ و بابا گفتنت، برای دست و پاهای کوچولوت و شیرین‌کاری‌هات تنگ می‌شه، عسل مامان… 🥲🥺
کاش می‌شد زمان یه جایی همین‌جا بایسته…
کاش می‌شد تو همیشه همین‌قدر کوچولو و گوگولی بمونی، نورِ زندگیِ مامان. 🥲🫠

اما بزرگ شو دخترم…
بزرگ شو و خوشبخت شو، من فقط می‌خوام همیشه کنارت باشم و تماشات کنم. 🤍

هفت ماهگیت مبارک، قندِ دلِ مامان؛
تو قشنگ‌ترین آرزویی بودی که خدا به من هدیه داد🥺🩷

✨به تاریخ ۱۴۰۵/۷/۷✨
هفت ماهگی قلب مامان🤍
مامان فاطمه نورا مامان فاطمه نورا ۱ سالگی
من ۱۹ سالمه... و مامان نورا هستم.
یه روز بیدار شدم و فهمیدم دیگه فقط “خودم” نیستم.
من شدم “ما”...
شدم مامان یه دختر کوچولو که با اومدنش، قلبم از نو ساخته شد.

ولی راستش همیشه آسون نبود.
گاهی اشک ریختم.
گاهی خسته شدم.
گاهی توی سکوت شب، فقط به یه آغوش دنج فکر کردم...

و خوشبختانه، اون آغوش همیشه بود.
همسرم. پدر نورا. اون پسر ۲۱ ساله‌ای که با تمام سادگی‌ها و بی‌تجربگی‌ها،
مثل کوه کنارم ایستاد.

وقتی نفهمیدم بچه چرا گریه می‌کنه،
وقتی پاهام از خستگی لرزید،
وقتی فقط یه لیوان چای گرم آرزوم شد...
اون بود.
با یه نگاه خسته ولی مهربون، با یه لبخند، با یه “منم هستم”.

ما دو نفر بودیم،
جدا جدا، یه دختر ۱۹ ساله و یه پسر ۲۱ ساله...
ولی حالا سه‌نفریم.
یه خانواده‌ی کوچیک، پُر از عشق، پُر از شلوغی، پُر از نورا.

و من؟
هنوز گاهی از خودم می‌پرسم:
"چجوری از یه دختر جوون، شدم مادری که شب تا صبح بیداره؟"
جوابش همینه:
با عشق.
با تو.
با اون چشمای کوچولویی که صدام می‌کنن مامان.
مامان امیرحسین مامان امیرحسین ۲ سالگی
قصه امشب نی نی ها👼🌜
یه شب تاریک 🌃، سه تا ستاره کوچولو ✨ به اسم‌های “نورا”، “لیلی” و “آرش” تو آسمون داشتن با هم بازی می‌کردن 💫. نورا خیلی کنجکاو بود 🤔، لیلی خیلی مهربون ❤️ و آرش خیلی شجاع 💪.
یهو، نورا یه صدای گریه شنید 😢. صدا از یه ابر کوچولو ☁️ می‌اومد که گم شده بود و نمی‌دونست کجا بره 🥺.
نورا به لیلی و آرش گفت: “باید بهش کمک کنیم!” 🤔 لیلی با مهربونی 😊 گفت: “حتما!” آرش هم با شجاعت 💪 گفت: “بریم دنبالش!”
اونا با هم رفتن پیش ابر کوچولو ☁️ و ازش پرسیدن: “چی شده؟ چرا گریه می‌کنی؟” 🥺 ابر کوچولو گفت: “من گم شدم و نمی‌دونم پیش مامانم کجا برم!” 😭
نورا، لیلی و آرش تصمیم گرفتن ابر کوچولو رو به خونش برسونن 🏡. نورا راه رو نشون داد 🧭، لیلی به ابر کوچولو دلداری داد 🤗 و آرش ازش محافظت کرد 🛡️.
بعد از کلی گشتن، بالاخره اونا مامان ابر 👩‍👧 رو پیدا کردن 😃. مامان ابر خیلی خوشحال شد 😄 و از ستاره‌ها تشکر کرد 🙏.
نورا، لیلی و آرش فهمیدن که کمک کردن به دیگران خیلی خوبه 💖 و با هم بودن می‌تونن هر مشکلی رو حل کنن 🤗. و اینجوری بود که نورا، لیلی و آرش، سه تا ستاره کوچولوی مهربون، یه شب به یاد موندنی رو تجربه کردن 💫
شب بخیر کوچولو👼🌙
مامان امیرحسین مامان امیرحسین ۲ سالگی
روزی روزگاری، یه نی‌نی کوچولو 👶 بود که تو یه سرزمین خیلی قشنگ زندگی می‌کرد. این سرزمین پر بود از گل‌های رنگارنگ 🌸🌼🌷 و درخت‌های بلند 🌳🌲🌴. نی‌نی کوچولو یه عروسک خرسی 🧸 داشت که خیلی دوستش داشت.
یه روز، نی‌نی کوچولو با عروسک خرسی رفت توی یه پارک خیلی بزرگ. تو پارک، یه تاب 🪅 خوشگل بود. نی‌نی کوچولو سوار تاب شد و شروع کرد به تاب خوردن. وقتی داشت تاب می‌خورد، یه پرنده کوچولو 🐦 اومد و کنارش نشست. پرنده کوچولو شروع کرد به خوندن یه آهنگ خیلی قشنگ 🎶🎵🎼. نی‌نی کوچولو خیلی خوشحال شد و شروع کرد به خندیدن 😄😃😀.
بعد از اینکه تاب بازی تموم شد، نی‌نی کوچولو و عروسک خرسی رفتن پیش یه حوضچه کوچولو ⛲. تو حوضچه، یه ماهی قرمز 🐠 بود که داشت شنا می‌کرد. نی‌نی کوچولو به ماهی قرمز نگاه کرد و یه بوس کوچولو 💋 فرستاد براش. ماهی قرمز هم یه دم تکون داد و یه حباب کوچولو 🫧 درست کرد.
وقتی که هوا داشت تاریک می‌شد 🌃، نی‌نی کوچولو و عروسک خرسی به خونه 🏠 برگشتن. نی‌نی کوچولو خیلی خسته بود. مامانش 👩‍👧‍👦 نی‌نی کوچولو رو برد توی تختش 🛌 و یه لالایی آروم 🎵 براش خوند. نی‌نی کوچولو خیلی زود خوابش برد 😴. تو خواب، دوباره پرنده کوچولو و ماهی قرمز رو دید و باهاشون بازی کرد.