چند وقت پیش رفته بودیم جایی دو شب بمونیم
واقعا میگن آدمها رو باید خونه خودشون شناخت بعد شاید ۱۰ سال ب اصرار خودشون رفتیم
بعد یه بچه اش ک ۸ ۹ سالش بود همش بچه کوچکم رو دعوا می‌کرد و میگفت میزنم تو سرت اک بیای اتاقم اونم بچه هست ۱ سال ونیمش هست هر چی میوردمش باز میرفت
بهش میگفتم بهش اسباب بازی بده نیاد تو اتاقت نمی‌داد خیلی کلافه شده بودم راه برگشتی هم نداشتم بچه بزرگترم ک میرفت پیشش میگفت بیا بازی کنیم ولی اجازه نمی‌داد با وسایل هاش بازی کنه ب شدت عصبی شده بودم و دلم برای بچه هام میسوخت
یه وسیله بازی داشت زدم تو نت ۲ خوردی قیمتش بود بچم هر چی میگفت تا با این بازی کنیم میگفت ن و بلند داد می‌کشید
بعد پدر مادرش ب جای اینکه بچه خودشون رو آروم کنن مادرش میگفت صدای تی وی بلند کن حرفای بچم صداش نیاد اینجا.تعجب کردم هر چی ب بچم میگفتم بیا از اتاق بیرون نمیومد اون اسباب بازی هم خودش شکسته بود چند جاش سالم هم نبودا ب هر چی دست میزد میگفت ن
ب زور رفتارش تحمل کردم تا برگشتیم

کاش یه اسباب بازی مخصوص خودشون ک بهش علاقه دارن ببرین باخودت...

عزیزم شما باید هرجا میری اسباب بازی برای بچه های خودت ببری من همین کارو میکنم چون از دعوا بین بچه ها جلوگیری میشه هرکی با اسباب بازی خودش بازی می‌کنه بخوانم میتونن باهم دیگه شیر کنن

متاسفانه بعضی پدر مادرها فقط یاد گرفتن درمقابل بی تربیتی بچشون بگن بچه هست! و نباید بین بچه ها رفت.
اگه هم شما و هم پدر مادر میزبان دخالت میکردن و هرکس با بچه خودش صحبت میکرد ب شما هم اینقدر سخت نمیگذشت

در واقع مشکل از بزرگتر اون خونه بوده، قبل از حضور شما باید با فرزندشون صحبت میکردن و بچه رو آماده پذیرایی میکردن، البته 9 ساله دیگه بچه نیست
پسر من با این سن کم چند وقت پیش که یک شب مهمان داشتیم با وجودی که می‌دونم تو سن مالکیت قرار داره اما اینقدر اسباب بازی هاشو در اختیار قرار داد، چون قبلش باهاش حرف زده بودم که اینا همش مال توعه فقط یک شب قراره با بچه های مهمونمون شریک بشی
با اینکه سه تا بچه همه جور سنی داشتن، اینقدر بهشون خوش گذشته بود که مامانش فردا تماس گرفت گفت ما از لحظه ای که از خونتون اومدیم فقط رایبد رایبد میکنم، از بس بچه دانا و مهربونی بود و از صمیم قلب تشکر کرد

منم هرجا برم بچم بش خوش نگذره ب منم خوش نمیگذره و اذیت میشم سریع بر میگردم خونه