سلام خانوما کسی هست شرایطش و افکارش مثل من باشه؟
خب من هم شاغلم هم خونه دار و بچه دار... دلم برای روزایی که تمام وقت مال خودم بود تنگ شده دوس دارم همش تو کارم پیشرفت کنم و احساس میکنم پتانسیلشم دارم ولی از طرفی دلم برای بچم می سوزه، احساس میکنم از وچودش لذت نمیبرم😔نمیدونم چیکار کنم؟ کارگر برای یکروز تو هفته دارم... برای خودم وقت میزارم ولی چیکار کنم این حس از بین بره؟؟؟

این حس هیچوقت هز بین نمیره عزیزم کم کم باهاش کنار میایی

بنظرم یکمدحش کمالگزایی دارین ولی در کل این تایم همینه بزرگتر بشه بچه جونت خیلی اوضاع بهتر میشه

چون هنوز بچتون کوچیکه اینجوریه، منم همینجوری بودم ، چقدر سخت بود سالی که گذشت، پسرم دو و نیم سالش بود و من با گریه میذاشتمش مهدکودک و میرفتم مدرسه، ولی امسال خیلی بهتره، از شیر و پوشش گرفتم ، کلا مستقل تر شده ، با بچه ها بیشتر بازی می‌کنه ، زبونش کامل باز شده ، فیلم نگاه می‌کنه، خودش می‌تونه با گوشی بازی کنه ، و دیگه لازم نیست من دائم پیشش باشم و کاراشو انجام بدم، حتی جیش یک رو خودش می‌ره ، حتی می‌برم‌خونه ابجیم که بچه همسنش داره پسرم بهم میگه تو برو مدرسه بعدا بیا دنبالم ،
الان دقیقا در اذیت کن ترین سن کودک هستید
ان شا الله صبوری کنید ، یه ذره بزرگ میشه حل میشه
وقت برای کسب مهارت و پیشرفت زیاده

وای من دو شغلم 🙄😁😬😅

منم دقیقا شرایط شما رو دارم تازه کمی بدتر دوتا بچه دارم که یکی دانش آموزه و دیگری کوچک

شاید این افکارتون از کمال گرایی نشات می گیره، که می خاید تو همه ابعاد زندگی نامبر وان باشید، وقتی یه مادر شاغل هست، باید واقعیت های شاغل بودن رو بپذیره، و از خودش انتظارات و توقعات یک مادر شاغل رو داشته باشه...

سلام عزیزم حس و حالتون قابل تحسین است برید سر کاری که دوسش دارید الان دیگه بچه تون نزدیک دو سال داره منم دوست دارم شاغل باشم و این به این معنی نیست که قراره برای بچه هامون کم بزاریم و دوستشون نداشته باشیم

عزیزممم حست کاملا طبیعیه منطقیه ، ، میتونم بپرسم شغلتون چیه؟