خانوما چه طوری می گذرونید بچه داریو ؟خونه داریو؟اصلا میرسید به خودتون برسید ؟همسرتون چه قد کمکتون می کنه
من حس می کنم نمی تونم دیگ
همین باعث میشه بیشتر نگران دخترم بشم که نتونم مراقبش باشم حس وسواسم گرفتم که ثانیه به ثانیه باید چکش کنم ک

من فعلا خونه رو بیخیال شدم
هر وند روز یکبار یکم جمع و جور میکنم خودمم که اصلا نگم برات فقط یه وقتی گیر بیارم بپرم تو حموم
رسیدگی به کنار🤦🏻‍♀️
فعلا الویتم فقط و فقط بچمه
خونه ام بعدا جمع میشه
بعدا هم میتونم به خودم برسم
ولی این روزا بچم‌ خیلییی به مراقبت احتیاج داره
بخاطر همین بیخیال همه چی شدم
همسرمم تا حدودی کمکم میکنه
همینکه انتظار خونه ی تمیز و غذای به موقع نداره و شبا پسرمو نگهمیداره من استراحت کنم یه کمک خیلیییی بزرگیه بهم

از من که دخترم یکساله شده به تو
همه این بلاتکلیفی ها میگذره
به خونه ات میرسی به خودت میرسی به شوهرت میرسی
تازه یکماهه زایمان کردی
فرصت بده به خودت

تا چندماه اول بچه ها کوچیک هستم نیاز دارن همش مراقب شون باشیم
بعد کم‌کم بزرگتر بشن گرفتاری ماهم کمتر میشه
دیگه چاره ای نیست الان فقط به بچه برس کارهای خونه همیشه هستن تمومی هم نداره 🥴😬
من تا حدودی بتونم کارهای خونه انجام بدم ولی بیشتر وقتم رو بچه ام میگیره مخصوصا شب بیداری هاش خیلی سخته خدایی

عزیزم من از صب تا شب تنها با دخترمم خونه هم تمیز میکنم غذا هم درست میکنم به خودمم میرسم اما واقعا کم آوردم گاهی می‌شینم گریه میکنم هیچ کمکی هم ندارم همسرمم آخر شب میاد شام میخوره می‌خوابه

بسختی میگذره
همسرم درحد یه ربع نگه میداره ک چن لقمه غذا بخورم یا برم سرویس😕
بچه هروق بخابه کار خونه رو میکنم ولی تموم نمیش،کلافه و عصبی میشم دیگ ول میکنم

سخت نگیر ۱۰۰سال اولش سخته فقط😜

اولش سخته کم کم بهتر میشه

عزیزدلم تنهانیستی من صورتم انقدپرموشده ک برا خودم مردی شدم🤣🤣🤣زیادب خونه نمیتونم برسم خاب ندارم ب خودم ک هیچ نمیرسم ففط آخرشبابخیه مومیشورم وپمادمیزنم.دسشویی یادم میره بعضانگ میدارم چندساعت🤣🤣🤣بعدش خلاصه خاهرمیگذره ایناازنوزادت لذت ببر

منم مثل شمایم

خونه داری و اینارو دیگه به زور وقتی خوابه هول هولی انجام میدم ولی نه زیاد وقت نمیکنم به خودم برسم یا کارای مورد علاقه ی خودمو انجام بدم 🥲🫠 شوهرمم تقریبا هیچی کمکم نمیکنه خیلیییی کم ، چون خودشم همش سرکاره وقتیم میاد حوصله نداره کمک کنه

از من به تو نصیحت ماه های اول اصلا سخت نگیررررر وسواست طبیعیه از ماه سوم به بهد قشنگ روال زندگیت دستت میاد اصلا الان خودت اذیت نکن

دو سه ماه اول خیلی سخت میگذره مخصوصا دوماه اول نمیدونم چطوره اما بعدش بهتر میشه و من شوهرم وقتی خونست باهاش بازی میکنه یا نگهش میداره تا من کارام یکنم مثلا شبشه هاش بشورم اب داغ کنم… او اوایل دو سه بار دید وحشتناک خوابم میاد جون ندارم چندساعت میموند بچه میگرقت من میخوابیدم اما الان نه دیگه خبری از اینکه یچه بگیره من بخوابم نیست و البته فشار کار خودشم خیلبه

به سختی
من همسرم گاهی کمک میکنه اما باز بعضی روزا هم خونه بهم ریختس هم به خودم نمیتونم برسم. اوضاع بعد از سزارین هم که خیلی اجازه نمیده به کارهای خونه برسی.
غصه نخور میگذره این روزا. سعی کن لذت ببری