یه راهنمایی خواهرانه ازتون میخواستم
ببینید اونای ک منو میشناسن میدونن زندگیم داغونه از یه لحاظ هایی
ولی چند وقته خیلی دلم بچع پسر میخواد
ک وقتی بزرگ شد مرَد زندگیم بشه ن اینکه بچه ننه بشه منظورم اینه یه پسر خوب تربیت کنم برعکس باباش کاملا مرد باشه هوای خانما رو داشته باشه با همرسش خوب برخورد کنه و و و و یعنی خیلی دلم میخواد تا جوونم یه پسر داشته باشم ولی خیلی ازین تصمیم میترسم
شوهرم خوبع ولی آدم عصبی و بشدت بد رفتار با منه
شاید یه روزی اصن جدا بشم
ولی خیلی دلم میخواد قبل این داستانا یه پسر داشته باشم
یه نظر بدین حق دارم پسر داشته باشم؟ یا اینکارو در حق اون بچه نکنم و ب دنیا نیارمش؟

معلومه که نباید اینکارو کنی!
اگر یک درصد فکر میکنی قراره جدا شی و مشکلات داری نباید بخاطر خودت یه انسان دیگه رو درگیر مشکلاتت کنی🙏🏽
ببخشید که اینو میگم اینکار عین خودخواهیه😖

اونم میشه لنگه باباش

بنظرمن کاملا اشتباهه
اولا بخاطر شرایط کشور
بعد بخاطر همسرت که میگی خوب نیست و ممکنه جدا بشی، اون بچه ها گناه دارن،با طلاق گرفتن زن و شوهر بچه ها این وسط واقعا تباه میشن
بعدم شما هرچقدر بخوای بچه رو خوب تربیت کنی، بچه به حرف گوش نمیکنه، با نگاه کردن و تقلید کردن الگو برداری میکنه، و اگر پدرش بد باشه متاسفانه روی اخلاق ورفتار بچه هم احتمال خیلی زیاد تاثیر میذاره
بعدم پسر هم که داشته باشی تا یه سنی پیش توعه، بعدش که عاشق بشه و ازدواج کنه کلا میره پیش زن و بچه ش
الان شوهرمن خیلی هم آدم خوبیه، عاشق پدر و مادرش، تا حالا به مادرش تو نگفته، همیشه میگه شما، میپرسته اونارو
ولی واقعا نمیرسه مرتب بهشون سر بزنه و کنارشون باشه
انقدر که درگیر زندگی خودشه

عزیزم بهت حق میدم .بجز بحث گرونی و مملکت و اینده و ...... ک باعث میشه با بچه اوردن مخالف باشم چندتا نکته هس یکی این ک اصلا معلوم نیس بچه بیاری حتما پسر بشه ممکنه نشه و این که متاسفانه بچه ها تو برخورد با مادرشون به پدرشون نگاه میکنن و دقیقا همونجوری رفتار میکنن ک پدرشون میکرده اینا اصن به تربیت ربطی نداره ک بگی اینجور تربیتش میکنم یه قسمتش ژنتیکه یه قسمتشم چیزیه ک تو خونه دیدن و یاد گرفتن.

اتفاقاً پسرا به زناشون میچسبن ودردسرشون بیشتره دخترا همدل ترن من با شرایط شما بچه نمی آوردم دیگه بلکه اونقدر کار میکنم و درآمد کسب میکنم تا قویتر بشم و مستقل باشم

نه عزیزم پسر تا ۷ سالگی تربیتش دست مادره و از اون به بعد باید پدرش باهاش وقت بگذرانه پس پسری که بخواد سایه پدر رو سرش نباشه و اینکه شنا ممکنه از همسرت جدا بشی خیلی کار رو سخت میکنه من دو تا پسر دارم بزرگه ۱۵ سالشه واقعا اگه باباش نبود من تو تربیتش کم میاوردم حتی اگه بچه ی با ادبی هم تربیت کنی باز تو این دوره زمانه وجود پدر خیلی مهمه من بودم اگه حتی یک درصد هم تصمیم به جدایی داشتم هیچ وقت به بچه فکر نمیکردم محصوصا پسر چون تربیت پسر خیلی از دختر سختتره

بچه ها بشدت از پدر تاثیر میپذیرن تا مادر

عزیزم احساسی تصمیم نگیر حق داریا
ولی نیار یه بچه دیگه رو به خصوص اگه تصمیم به جدایی داری

عزیزم اصلا اصلا اصلا ب آوردن بچه دوم فکرنکن تاوقتی اوضاع زندگیت آشفتس ..اون بچه بیشتراز هرچیز ب یه خونه گرم وپرازمحبت نیاز داره و ظلمه درحقش وقتی بین پدرومادرش اختلاف هست ب این دنیا بیاریش

دیونه ای خواهر بچه میخوای چکار شرایط زندگیتون رو هم میگی خوب نیست ،اشتباهه نیاز بچه خودتو اسیرمیکنی اون بچه هم گناه داره ظلم میشه درحقش

عین خودخواهیه
قرار نیست واسه ارزو و دل خودت به یه انسان ظلم کنی

اره من بهت حق میدم
حق داری واقعا
ولی ازکجا معلوم چی باشه

به هیچ عنوان عزیزم حق نداری زندگی یک انسان رو نابود کنی چون دلت پسر میخاد اصلا از کجا میدونی که پسر میشه ؟؟اگه دختر شه چی ؟ و اگه پسر شه بچه ی طلاقم بشه هزار و یک اتفاق میفته ک شاید روزی هزاران بارررر آرزو کنی کاش ب دنیاش نمیاوردی نه در حق خودت ظلم کن نه اون بچه ی بی پناه و بی گناه

عزیز وقتی به جدایی فکر میکنی چرا یه بچه بیاد این وسط بچه طلاق بشه میدونی بچه پدر مادرش وقتی جدا میشن چقدر ضربه روحی میخوره آسیب میبینه با این اوصاف پس منتظر یه پسر خوب و تمام عیار نباش ممکنه این وسط یه آسیب هایی ببینه که اخلاقش چند برابر باباش بد باشه

ببین وقتی اوضاع خوب نیس نباید یکی دیگه رو بیاری وسط اون گناه داره اونی که میخواد بیاد به عشق و محبت پر مادر نیاز داره وقتی اوضاع خوب نیس این فکر اشتباهه

این برداشتی که داری متاسفانه من هرچی دیدم که بچه پسر بیارم برای بقیه خوب باشه برعکس میشه چون تموم وقتت و میذاری براش وقتی بزرگ شد توقع داری هرموقع بهش نیاز داری کنارت باشه رفتار فرزندت اینه رفتار پدرش هست دست تربیت شما نیست اگه پدرش باشما بد رفتار میکنه بنظرم مشاوره برین تا درست بشه اخلاقش جز این فکر اشتباهیه از نظر من 🌹