۷ پاسخ

یجا خوندم نوشته بود : دوستان عزيز، لازمه يادآ ورباشم

افسردگی براى زمانى هست كه همه چیز توی زندگی فراهم و روبه راهه،
ولى توبازم حالِت بده!
اينى كه ما تا گردن توباتلاق گیر كرديم،
اسمش افسردگی نيست:!!
اين (آگاهی محيطيه)

دقیقا تو بودم تا جایی که دیدم هیچی ازم نمونده.هرچی که میترسیدم به سرم اومد .فهمیدم هرچی که تقدیرمه میشه من چه جوش بکنم چه نکنم فایده نداره.من خیلی اذیت شدم تا فهمیدما انشالله تو نشی.اما جمع کن خودتو.یکم بفکر خودت باش.انرژی مثبت بده به خودتو اطرافیانت.خداروشکر تن شوهرت سالمه کار میکنه کمو زیاد از پس زندگی برمیاید.یه زن افسرده شی به چه دزدش میخوری؟

لطف کن شما حرص شوهرتو نخور زندگی همیشه سخت بوده الان سخت تر شده شما فکر خودتو بچه ات باشه شما خودتو از بینم ببری شوهرت دلش رحم نمیاد دوروز بعد یادش میره
پدر مادرتم عزیزم خیلی وقته بزرگ شدن از پس خودشون بر میان ولی وظیفتونه فکر بچه تون باشید

عزیزم این شرایط و نگرانی هایی که گفتی واقعا برای اکثریت هست
همه ما از اینده یه ترس مبهم داریم
من به شخصه سعی میکنم مدام نیمه پر لیوان رو به خودم یاداوری کنم
همین که سلامتی داریم..میتونیم کار کنیم یه زندگی متوسط آروم رو بچرخونیم و از همه مهمتر به معجزه الهی رو تو بدنمون داریم رشد میدیم باعث میشه فکر کنم هنوز امیدی برای زندگی هست
میدونم اگه غرق نگرانی ها بشم فقط و فقط خودمو اذیت کردم و کاری از دستم برنمیاد
اگه خدای نکرده این استرس و اضطراب یه جایی به بدن و سلامتی مون لطمه وارد کنه به هیچ وجه ارزشش رو نداره
پس الکی هم که شده باید این زندگی رو یکم شل تر بگیریم برای خودمون به نظرم هرچند میدونم واقعا سخته...

والا من به ریز و درشت فکر میکنم. میگردم میگردم یه چیزی پیدا میکنم که حالم رو بد کنه.

منم مثل شمام
همون زندگیمون همین شده استرس استرس
حقمون این نبود اینقد تو اوج جونی اینقد حرص و استرس بکشیم

تنها نیستی

سوال های مرتبط