خلاصه ساعت دوازده ظهر همون سه سانت بودم که به ماما همراهم زنگ زدم و اومد و به نظرم بهترین تصمیمی که گرفتم همین داشتن ماما همراه بود و به شدت به شما که زایمان تون نزدیکه توصیه میکنم تا ساعت دو ظهر پنج سانت شدم که وقتی جلوی آب می‌بردم دردهام خیلی قابل تحمل تر میشد ولی همین که دراز میکشیدم دردام هزار برابر میشد خلاصه به بهانه دستشویی رفتن گفتم بریم زیر آب چون پرستار های بخش اجازه نمیدادن میگفتن مسئولیت داره ماما همراهم گفت میبرمت ولی هرموقع حس زور دادن داشتی بهم اطلاع بدی گفتم باشه ولی من از ترس اینکه باز نرم رو تخت و بیان معاینه کنم اصلا نگفتم که حس زور زدن دارم و خودم همزمان زور میزدم که فقط فهمیدم ماما همراهم جیغ میزد میگفت بیاید کمکم سر بچه آومد منم چون سرش تت‌ واژنم بود نمیتونستم راه برم ماما بخشم خدا ازش راضی نباشه فقط جیغ میزد و بهم حرف می‌زد میگفت من کمک نمیام چرا رفته زیر آب

منم مادرم پیشم بودولی دکترای اونجاخودشون می گفتن ک ببرین زیرآب گرم من نزدیک۳ساعت دوش آبگرم روبه بدنم گرفتم وورزسایی ک می گفتن روکردم ومادرمم طفلی فقط کمرمومالش میدادبقول تووقتی درازمی کشیدم درداغیرقابل تحمل می شد باورمی کنی همین نیم ساعت پیش نشسته بودم وبه دردای اونروزم گریه می کردم دلم میخواددادبزنم تاخالی شم

عزیزم ماماهمراه چقدگرفت؟چن ساعت پیشت بود؟

چه سخت بوده