پریشب تا صبح بچم بیدار بود نذاشت بخوابم دیروزم اصلا نخوابیدم پسر بزرگم نذاشت شبشم باز تا اومدم بخوابم ۱۲ شد
بعد ساعت۲ شب بچم برا شیر بیدار شد نشسته بودم بهش شیر بدم هی چرت میزدم شوهرمم جلو مامانم هرچی حرف بود بهم زد که اره تو دلسوز بچت نیستی تو بچه رو تا صبح از گشنگی هلاک میکنی گفتم خب خیلی سختته بروشیر خشک بخر شبا بهش بده حالا ک من بلد نیستم شیر بدم گفت کاری نکن بچه ها رو با خودم بردارم ببرم خونه مامانم
گفتم اره ببر مامان جونت نگهشون میداره مادری که فقط روز اولی که نوش بدنیا اومد به خودش زحمت داد یه زنگ زد و دیگه نه زنگ زد نه هنوز اومده خبر مرگش
یعنی دیشب یجوری دلمو شکست که ازش متنفر شدم گفتم خدایا من نمیبخشم توام نبخش😔❤️‍🩹

خیلی کم پیدا میشه مردی درک کنه اصن نمیفهمن که بعد۹ ماه سختی و یشب زایمان بااون همه دردو رنج بعدم خستگی و دردای زایمان چقدر روحیه ادم بد میشه چقدر نیار به توجه و محبت داره هنوز بدتردل آدمو میشکنن همیشه میگم خدایا یبار نمیشه این درد زایمانو فقط تجربه کنن.منم ده روز دورورم شلوغ بود همه توجه و محبت داشتن بهم شوهرمم چیزی نگفته که ناراحتم کنه ولی تو اینهمه شلوغی دوست داشتم یشب کنارم بخوابه یشب بغلم کنه بگه میدونم چقدر بهت سخت گذشته همنقد،ولی همینم ندیدم بدجور دلم شکسته و پره مرگو موقع زایمان جلو چشام دیدم ولی همش فدای سر پسرام باید تحمل کنی

میخواستی بگی مامانت بچه خودشم نمیاد ببینه، انتظار داری برای بچه هات دلسوزی و مادری کنه

شبایی ک بیداره بده نگه داره بفهمه خستگی یعنی چی

هر چقدر بزرگ بشن بازم دست ب سینه ننه شونن😖

چقدر این مردا گاون خدایا