فکر کنم بین همسایه ها شدم یه روانی
یا شاید فکر کنن چقدددد این دختر عصبیه
همش در حال تذکر دادن ب دخترمم یا دخترم مدام جیغ میزنه
واحدا بهم نزدیک و اکٺرشون بدون بچه یا بچه هاشون بزرگ شدن رفتن
من حس میکنم ابروم رفته
روم نمیشه تو چشمشون نکاه کرفته

را یکم بیخیال نیستی

مگه قرار همش خونت کسی بیاد اینقدر به این بچه گیر میدی

رها کن بابا مگه چند سالته که اینقدر حرص میخوری

بچه رو بزار در هفته دو یا سه روز مهد یا کلاس بعد خودم برو ورزش

گور بابای این زندگی مگه قراره تهش چی باشه

سلام عزیزم
کسی که بچه کوچیک داره این چالش ها طبیعیه یه مواقعی میتونیم خودمونو کنترل کنیم گاهی اوقاتم دیگه کنترلش ازمون خارجه .منم یه وقتایی اینجوری فک میکنم ولی ما که برای حرف بقیه زندگی نمی‌کنیم درسته باید آرامش تو خونه باشه ولی گاهی اوقات دیگه دست خودمون نیست ماهم نمیخوایم جنگ اعصاب راه بندازیم که ولی اتفاق میافته .من که اکثر اوقات خودمو کنترل میکنم در قبال کارای پسرم . یه بار داشتم از خونمون میرفتم بیرون واحد کناری درشو باز کرد بهش سلام کردم بنده خدا میخواست راجع به مشکلات ساختمون باهام حرف بزنه منم در آخر بهش گفتم ببخشید یه وقتایی از خونمون صدای بچه و خودم میاد بنده خدا خیلیم خانم خوبیه گفت اصلا چیزی نیست مگه ما خودمون بچه نداشتیم گفتم خلاصه ببخشید دیگه اصلا به روی خودش نیاورد خدا خیرش بده .

خب یکم آرومتر عزیزم...خودت ازبین میری

اوناهم اون دوران رو گذرونده

بچت کوچیکه طبیعیه دیگه کاری نمیشه کرد در مورد کثیفی دختر من هر چند روز یبار کل دیوار ها رو خط خطی میکنه چند ماه بود جیش نمیکرد رو فرش الان یکماهه ک بیشتر رو فرش جیش میکنه با اینکه فرشم تازه شستم دعوا تذکر مهربونی جایزه هیچی اثر نکرد مبلا کثیف همه جا بهم میریزه میگه دست ب اسباب بازی هام نزن

* نگاه کنم