من هفته پیش خونه مامانم بودم دخترم اونجا اصلا نه نق میزد نه گریه میکرد قشنگ شب ساعت ۱۰ می خوابید تا فرداش ساعت ۷ یا ۸ صبح اصلا روی پام تکونش نمی دادم خودش می خوابید مامانم میگفت این بچه که ساکته هی میگید اذیت میکنه
ولی تا می یام خونه خودم شروع میکنه به گریه و نق زدن ☹

من دیگه یواش یواش دارم به این نتیجه میرسم بچه ام انگار من و دوست نداره به خدا
بغل باباش و مامانم آروم میشه ...‌‌
امروز داشت ریسه می‌رفت از گریه ، سینه دادم آروم نشد
جاشو عوض کردم رو پا انداختم انگار نه انگار
مامانم اومد گرفتش به خدا انگاری بچه یه چپ چپی هم نگاه انداخت رو پا دو تا تکون داد خوابید
بغل من آروم نمیشه خیلی ناراحت میشم اون سری با بچه درد و دل میکردم گفتم چرا اینجوری هستی گریه کردم نگاه میکرد

باز بچه من برعکسه

عجب پس ن فقط بچه شمااینطوووره
بخدا تازه داشتم ب مامانم اینومیگفتم

اخ اخ دست رودلم نزار که بچه من ابروموبرده هرجامیرم اروم جزخونه

همه ی بچه ها اینجورین انگار چون فک کنم بچه ها انرژیها رو دریافت میکنن و چون خودمون اونجا استرس نداریم بچه هم آرومه

بچه من خونه مادرشوهرمم اینجوریه میخوابه
بعد باور نمیکردن هرچی میگفتم تا پسر خودشون بهشون گفت باور کردن

من فکرمیکردم توخونمون جن هست بچه رو اذیت میکنه

واقعا تعجب اوره بچه منم همینه

دقیقا‌ مثل دختره من
خونم مامانم اینا شنگول تره🤣🤣🤣

بچه ها انرژی هارو خوب میفهمن. مامانای ما چون استرس ندارن بجه ها هم آرومن ولی ماها تنهایی استرس داریم بچه هم ناآرام میشه

دقیقا مثل بچه من
خونه خودمون که میومدیم کلاااا از ریتم زندگی خارج میشدیم 🫩😅

پسر منم پیش مامانم راحت تره انگار 😐🤦🏻‍♀️😂

اونجا احساس آرامش می‌کنه میبینه مادرش هم آرومه راحته

واااای دقیقا فقط آبروی آدم و می‌خوان ببرن یا کسی غریبه بگه آدم دروغ میگه🤣🤣

فکرمیکردم بچه من اینجوریه فقط