اتاق هامون چسبیده به هم یه ساعت پسرم گذاشتم تو تخت خودش اما خوابم نمیاره😭😭
حس دلتنگی اومد بهم 🥹
نمیدونم کار درستی مستقل کردنش یا نه
فرزندپروری

میدونم الان اگه اینو بگم خیلیا با حرفم مخالفن ولی من دلم نمیاد دخترمو تو یه اتاق دیگه بذارم هنوز خیلی کوچیکه هنوز اضطراب جدایی داره یهو از خواب بیدار میشه دنبال دستام میگرده یا وقتی منو میبینه یهو آروم میشه و چشماشو میبنده من الان چطور میتونم از خودم جداش کنم میدونم اگه هم جداش کنم مثل شما خوابم نمیبره شاید بعضی شبا نفخ داشته باشن یا تو خواب راحت نباشن هی غلت بزنن بیدار شن یا یهو تب کنن خدایی نکرده من هرجور فکرمیکنم میگم جدا کردنشون الان اشتباهه

ب نظرم الان زوده

نمیدونم ولی نظر شخصی من اینه تو سنی که بچه شدیدا وابسته مادره و اضطراب جدایی داره چرا اینکارو بکنم؟ چرا اظطراب بهش وارد کنم من که تا چهارسالگی بهش فکر نمیکنم مگه ما خودمون پیش مامانمون بودیم تا چهار پنج سالگی چطوری شدیم

الان زوده عزیزم از یک سال و نیم انجام بده
طبق اصول روانشناسی کودک

من که از شیش ماهگیش اتاقشو جدا کردم و الان خیلی راضی ام

عزیزم تصمیم کاملا درستی گرفتی که میخوای مستقل و توی اتاق خودش بخوابه
جایی میخوندم که بهتره این روند یواش یواش انجام بشه
مثلا یک هفته شما و همسرتون برید با بچه توی اتاقش بخوابید تا به اونجا عادت کنه
بعدش واسه یه هفته دیگه هرشب نوبتی یکی از والدین بخوابه
بعدش یه شب درمیون پیشش باشین
کم کم این فاصله رو زیاد کنین تا دیگه کاملا مستقل بشه

منی ک از ۴۰روزگیش جاشو جدا کردم🦦😂

یکی دو هفته اولش سخته 🫣

به نظرم اگه تا قبل از ۱ سالگی جاشو جدا نکردید الانم انجام ندید چون اضطراب جدایی الان تو وجودشون به اوجش میرسه، از دو سالگی به بعد اینکارو انجام‌بدید که یکم متوجه حرفا بشن و باهاش صحبت کنید و این میزان استرس هم کم بشه براشون، الان نه خودش میخوابه نه میذاره شما بخوابید چون مدام بیدار میشه

من پسر اولمو بعد از ترک شیر توو اتاق خودش خوابوندم

منم خیلی دوس دارم جدا کنم فعلا پستونک رو واجب تر دونستم روزا دارم کمش میکنم درمورد جاشم قبلا چسبیده بود ب تشکم الان خیلی با فاصله انداختم تا بعد ک ببینم چی میشا

منم نمی تونم جدابخوابم ازدخترم

عزیزم بستگی به آمادگی خودت و بچت داره
دختر من از همون اول شبا بیدار نمیشد
شب با خودمون میخوابه صبحم با خودمون بیدار میشه
من شبا کنار خودم میخوابوندم روزا اتاق خودش با محیط و فضای اتاق آشنا بود ، ده ماهگی دیگه تو‌تخت کنار مادرش جا نشد طفلک اذیت میشد چند روزی رو تخت خودمون خوابوندم بازم دیدم نه راحت نیست می‌رفتیم اتاق خودش زمین میخوابیدیم ، روزام که می‌خوابید خودش مثه آدم بزرگا پامیشد بدون گریه میومد هال دنبال من یا باباش
وقتی دیدم اینجوریه جاشو کامل جدا کردم

عزیزم الان مرحله اضطراب جدایی بزار ۲۰ ماهگی انجام بده

وا زوده🙄

منم دارم جداش میکنم اما مجبور میشم نصفه شب برم اتاقش از بس نق میزنه😑

به موقع صبح بیدار میشم میبینم تو‌اتاقش خوابیدم

واسه من ففط شب اول یجوری بود
بعدش هم به خودم افتخار کردم هم به پسری😂

ببین هرکسی یه نظری داره
اما به نظر من الان زوده هنوز کوچولوان خیلی از شبا یارا بیدار میشه میبینه من کنارشم میخوابه باز یا گریه میکنه یا جاش بده نمیتونه بخوابه یا سردشه گرمشه من باید پتو رو میزون کنم یا بردارم از روش بهش شیر بدم وسط خواب یهو بیدار میشه خوابش نمیبره باید بشینم پیشش بازی کنم تا بخوابه و خیلیییییی چیزای دیگه.حالا فکر کن تو یه اتاق دیگه باشه و بیدار شه واسه خودش بخواد چهار دست پا بره اینور اونور یا از تخت بیوفته یا تا صبح پتو بره کنار سردش بشه یا بیدار شه ببینه من نیستم بترسه و بازم خیلی چیزای دیگه.من نظرمه که یکم بزرگ تر که شد ۴-۵ساله با توضیح و حرف زدن باهاش اتاقشو جدا کنم تایمی که خیلی چیزارو یاد گرفته باشه یا حداقل بدونه مشکلی براش پیش اومد ترسید چیزی لازم داشت یا هرچی میتونه بیاد منو بیدار کنه.این طرز فکر منه
خیلیاام هستن که ۶ماهگی جدا کردن و راضین

نه الان وقت خوبی نیس تو این سن بچه اضطراب جدایی داره تا ۳سالگی بهتره پیش خودتون باشه بعد از ۳سالگی یواش یواش جداش کن اونم تا چند شب بهتره مادر تو اتاق بچه بخوابه که بچه با اتاقش اشنا شه

بزار کنارت باشه

ب نظرم کنارت باشه.ی روزی میشه که خ
حسرت میخوری وقتی بزرگ بشه التماسشم کنی نمیاد پیشت بخوابه.بوی تنت براش ارامشه.همچنین بوی تن پسرت .

تو خواب بلند نمیشه بشینه گریه کنه

یکی از دغدغه هامه فکر نکنم هیچ وقت بتونم از خودم جداش کنم 😶

وای من که طاقت ندارم درست و غلطشم نمیدونم🥹🥹🥹🥹