خانوما میگم یه سوال.
من با خواهرشوهرم هرموقه راجعبه سختی بجه داری صحبت میکنیم(اون بچه هاش بزرگن یکیش بیست و شیش اون یکی ۱۶سال)همش به من میگه به خدا ماندانا الان روزای خوبته بذار بزرگتر بشه همسن بچه های من بشه همش میگی خوش به اونموقه که بچه بود دغدغه ام فقط خوابوندشو این چیزاش بود.
میکه بچه های من الان بزرگ شدن ولی همش باید استرس جامعه رو داشته باشم.
ولی من یه جورایی حرفشو قبول ندارم از این نظر که من فک میکنم بزرگ بشن برا مادر شرایط بهتر میشه نمیگم مشکلاتشون تموم میشه ها نه،خودم میدونم بچه هرچی رشد میکنه مشکلاتشم با خودش قد میکشه ولی لااقلش اینه که با خیال راحت میتونی بری دسشویی و یه جورایی به روال عادیت برمیگردی.
خانومایی که بچه ی بزرگ دارن نظراتشونو بگن لطفا

بابا هر سنی داستان خودشو داره
بنظر من هرچی سخت بگیری سختتر میشه
پس شل کن فعلا.......

بجه با بجه فرق داره ولی کلا دختر داشتن یخورده راحت تره طبق تحربه ام ازاطرافیانم دختر یکم ارومتره و محدودیت بیشتری داره ولی پسر محدودیت ندارع به سن دبیرستان ک رسید دیگه سخته خواهرم ی پسر وی دختر داره میگه دخترم اصلا اذیتی نداره ولی داد از پسرم ن درس میخونه فقط دوس داره بازی کنه توکوچه باشه و.... کلا بنظر من پسر بشدددت سخت تره هرجایی دیدم به سن بلوغ ک برسن فکر میکنن عقل کلن واصلا زیر بار نمیرن و.... ولی اگ بابجه هات دوست باشی برات راحت تره.

بنظرم بزرگ بشن بیشتر استرسشو بکشی به قولش استرس جانعه تربیتش مثلا بیرون میره هر لحظه پیشش نیستی همش نگرانی خطلا نکنه

خواهرشوهرت درست میگه انقدر دغدغه های دیگه جایگزین میشه که این چیزا خنده دار میشه

من ک بچه خودم کوچیکه ولی داداشم ۱۸ سالشه مامانم همش داره حرصشو میخوره
ب چشم‌خودم میبینم ک هرچی بزرگ بشن نگرانی صدبرابر میشه
الان مشکل فقط ی دسشویی نرفتن باخیال راحته،بعد مشکلات خیلی فراترازاین حرفاس من‌ب چشمم دارم میبینم

من قبول ندارم سخت ترین تایم بچه داری ب نظرم نوزادیه با توجه ب این ک ی پسرهشت ساله ام دارم

هر مرحله که میری جلو مرحله قبل بنظرت راحت تر میشه
من برا دومی از این دغدغه ها ندارم ذهنم عادت کرده
الان تو مرحله فرستادن پسر بزرگم به پیش دبستانیه
پیش ۱ میره
همچنان خوابه و بیدار نمیشه که بره
الان دغدغه پول جور کردن و اسباب بازی خریدن واسه جایزه هستم که چند وقته سفارش داده🙃

من دختر بزرگم ۱۵ سالشه
اره از اینکه مستقل میشن و کارای خودشون رو خودشون انجام میدن راحتی
ولی ب قول خاهر شوهرت کاش بچه میموندن
الان هزار مدل خاسته ریز و درشت داره.میخاد بره تو جامعه و وارد بازار کار بشه ی مدل.با تمام استرس و نگرانی هات باید بهاری بره تو این جامعه.و اون هیچ درکی از نگرانی های من مادر نداره .قسمت سختش همینه و اسمش رو میزاره چقدر گیر میدی
خاهر شوهرت راست میگه.

خودم ک فکر نمیکنم ب امید خدا دوه سختی داشته باشم دوتا دختر دارم بزرگه۵سالشه ماشاءالله خیلی عاقله ودوسته باهام امیدوارم همینجوری پیش بره دختراهم سن بلوغ حساسی دارن

ببین از نظر اینکه مشکلات بچه‌ها باهاشون بزرگ میشه که راست ...بله درسته که مادر خیلی راحت تر میشه دیگه تر خشک و بچه داری ندارن به اون صورت حتی شاید اون بچه کمک حالت هم بشه ولی خوب بزرگ شدن هم یه استرس نگرانی‌های خاص خودش داره به خصوص سن نوجوانی که کلا یه داستانی واسه خودش ...ولی بازم همه چی به رابطه پدر و مادر با بچه برمی‌گرده من پسر بزرگم 16سالش

وقتی پسرم چهار دست و پا میرفت میگفتم خدایا کاش راه بره راحت بشم
همه میگفتن بعدا میگی وای چهار دست و پا بود راحتتر بودم
اره یکسری مشکلات دیگه ایجاد شد با را رفتنش
ولی من هرچی بزرگتر میشه میگم اخیش بهتر که راه میری
بزرگ میشن یواش یواش مشکلاتشون عوض میشه ولی از نظر من راه رفتن بهتر از چهار دست و پا
پس هرچی بزرگ بشه نوع مشکلاتشون عوض میشه ولی دیگه بجای اینکه ۱۰۰ خودتو از نظر جسمی و روحی باید براش بزاری کمتر میشه
بیشتر روحی شاید اذیت بشی
پسر خواهرم ۲۳ سالشه دخترش ۱۸
خواهر هی میگه کاش بچه بودن
ولی منم معتقدم بزرگ شدنشون بهتره و به تربیتشون و رفاقت باهاشون برمیگرده که چقدر اذیت بشی
خودم دبیرستان بودم دوستام میگفتن بیاید بریم پاساژ گردی مامانت از کجا میفهمه چون مدرسه خیلی به خونمون دور بود
ولی همیشه میگقتم من قول دادم به مامانم پاساژ نمیرم از اعتمادش سو استفاده نمیکنم
یا سرکار میرفتم همه یواشکی سیگار میکشیدن
من میگفتم نه من نمیتونم کاری کنم که مادرم بهم بی اعتماد بشه
شاید بچه های الان با ما فرق داشته باشن
ولی باز به پدر و مادر برمیگرده

منم بچه خواهرشوهرم ۵ماه بزرگتر از دختر منه چند نفر از اطرافیانم بچه های قد و نیم قد دارن من بعد از ۱۰سال بچه دار شدم از همون اول دقیقا همه اینجوری میزدن تو ذوقم و منو استرسی میکردن ک اره الان کوچیکه بزار کولیک بگیره یا الان دلدردش خوب شده بزار چهار دست و پا بشه یا بزار راه بیوفته یا بزار غذا خور بشه یا ببین چ مسیبتی بشه وقتی ببینی بچه ب زور باید غذاش بدی یا بزار بزرگتر بشه پدرتو در میاره الان روزای خوبته 🥲ولی میدونی جالبش چیه من از همون روز اول دخترمو عاشقانه با همه سختیاش گذروندم شرایطتو برای خودم سخت نکردم همچیشو با همه سختیش گذروندم و البته دخترمم خیلی اروم و خانومه خلاصه هرکی میبینتم چیزی میپرسه میگم تا اینجاش من اصلا برام سخت نبود هیچیش تازه دلتنگ کوچیکیاشم میشم 🥹و برای بزرگتر شدنش درسته بچه ب یه سنی میرسه کنترل کردنش سخت میشه ولی بنظرم از کودکی اونو رفیق خودمون بار بیاریم تا بشه رفیق پدر مادر ن فقط فرزند من ک خودم ب شخصه هیچ ترسی ندارم برای بزرگیش ندارم مطمنم بچه های باهوشین این نسل

نه راحت تر میشیم مستقل تر میشن خودشون غذا بخورن برن‌ دسشویی بخوابن اینا برامون کافیع بعدشم خدا کریمه

یعنی مشکلت فقط دستشویی رفتنه؟🤣