وقتی غذای انگشتی رو شروع می‌کنیم، یکی از نگرانی‌های بزرگمون اینه که «نکنه غذا بپره تو گلوی بچه؟!» 😰

اول از همه بدونیم که اوق زدن یا gag کردن با خفگی فرق داره.

اوایل شروع غذای انگشتی، ممکنه نوزاد وقتی یه تکه غذا رو به قسمت عقب دهانش می‌بره، اوق بزنه، سرفه کنه، صدا داشته باشه، صورتش قرمز بشه یا حتی غذا رو دوباره بیاره جلو و از دهنش بیرون بیاره. این می‌تونه بخشی از روند طبیعی یادگیری خوردن باشه؛ یعنی بدنش داره تلاش می‌کنه غذا رو از راه هوایی دور نگه داره.

❌در این حالت انگشت داخل دهانش نکنیم؛ چون ممکنه ناخواسته غذا رو بیشتر به سمت عقب هل بدیم. بهش فرصت بدیم خودش غذا رو بیرون بیاره و از نزدیک مراقبش باشیم.

❌اما یه نکته خیلی مهم: خفگی با اوق زدن فرق داره.

در خفگی معمولاً کودک نمی‌تونه درست نفس بکشه، گریه یا صدا تولید کنه و ممکنه سرفه مؤثر هم نداشته باشه. این یک وضعیت اورژانسیه و باید کمک‌های اولیه خفگی نوزاد و کودک رو بلد باشیم.

پس موقع غذای انگشتی:
ادامه در کامنت اول⬇️⬇️⬇️⬇️

چ ترسناک دارک شد😨
فک نکنم به این زودیا انگشتی شرو کنم

❎❎❎❎
پس موقع غذای انگشتی:
👶 کودک کاملاً بیدار و هوشیار باشه و صاف و مناسب بنشینه.
👀 همیشه موقع خوردن کنارش بمونیم و تنهاش نذاریم.
🥕 غذا متناسب با سن و مهارتش و با بافت و اندازه‌ی ایمن آماده بشه.
🚫 در حالت اوق زدن، انگشت رو داخل دهانش نبریم و کورکورانه دنبال غذا نگردیم.
❤️ و از همه مهم‌تر، تفاوت اوق زدن و خفگی رو یاد بگیریم و کمک‌های اولیه خفگی رو آموزش ببینیم.
اینکه بچه اوایل اوق می‌زنه،
لزوماً به این معنی نیست که «غذای انگشتی براش خطرناکه»؛
اتفاقاً بخشی از مسیر یادگیری مهارت‌های خوردنه. ولی ایمنی و نظارت همیشه اولویته.
❎❎❎❎