کی مثل منه؟من عصبانیم عصبانیتم نمیخوابه نمیدونم چکار کنم از این که همیشه تو خونه م از اینکه همه ش باید صدای گریه ی بچه بشنوم همه ش باید ازش مراقبت کنم از اینکه منم ک فقط داره ازش مراقبت میکنه خیلی عصبانیم حس میکنم مجبورم کردن ب بچه داری عصبانیتم نمیزاره خوسحالی مادر شدنمو بکنم

سلام عزیزم
عصبانیتتون ناشی از افسردگیتون هستش. برای افسردگیتون اگه شرایطشو دارین مشاوره و اگه دکترتون تشخیص دادن اعصاب و روان برید احتمالا دارو بدن.
ولی اینو بدونید از هیچ کس هیچ توقعی نداشته باشید. فقط خودتون و‌ همسرتون هستید که وظیفه بچه داری عهده دارید. توقع باعث خشم و نفرت میشه. و اون بچه خودش نخواسته بیاد ما آوردیم. پس باید باید وظیفه خودمون بدونیم که خودمونو درمان کنیم تا بتونیم با مهربونی مراقبش باشیم که وظیفمونه و رفتاری که لایق بچمونه داشته باشیم.

حق داری منم دوست دارم هر دوتاشو بزارن تو خونه و فرار کنم انقدر بدوئم که وسط ناکجا اباد دربیام کل شب و روزم شده پوشک عوض کردن شیر دادن غذا درست کردن جمع و جور کردن نه یه حموم درست حسابی میرم حموم صداشون میاد میرم دسشویی هنوز ننشسته باید برگردم با یک دست بچه بایک دست غذا بخورم الان ۳ ساله یه خواب راحت نکردم ۳ ساله پشت سرهم ۴ ساعت و نخوابیدم هر دوساعت بیدار میشم دارم روانی میشم بعد شوهرم میگه چرا همش عصبی میشی چرا خشن شدی

عزیزم طبیعیه. اشکالی نداره که عصبانی هستی. منم گهگاهی عصبانی میشم. ولی باید کم کم به زندگی عادیمون برگردیم. اگه میتونی یکی دو تا از دوستاتو دعوت کن. یا برو خونشون. از عزیزانت کمک بخواه توی بچه داری. با کالسکه پیاده روی برو. این روزا قشنگن از دستشون نده. زیادم سخت نگیر که خونه تمیز باشه یا همه چی خوب باشه. یه مدت خونه نامرتب باشه هم مهم نیست.

یه حس کاملا طبیعیه زندگیمون تغییرخیلی خیلی زیادی کرده
هیچ کاری رو درست و کامل نمیتونیم انجام بدیم حموم نصفه غذا خوردن نصفه خوابیدن رو دیگه هیچی
خدابهمون صبر بده
این مسائل فقط کمک بقیه حلش میکنه مخصوصا همسر

منم دوست دارم شوهرمو تا میخوره کتک بزنم
بچه گریه میکنه میخنده میگه من رفتم می‌ره پذیرایی در اتاق خوابو میبنده ما داخل اتاق خوابیم
هرچی میشه من و پسرمو ول می‌کنه منم عصبی میشم انگار فقط بچه منه دو دقیقه نگه میداره ناله میکنه
هراز گاهی دقت میکنم خونه نباشه راحتم تا باشه و کاری نمیکنه