پارت سوم

راستش همش نگران بودم چرا بچرو بردن و چرا نمیارن من ببینم تمام بی طاقتیامم بابت همین بود هی میگفتم بچم کو‌بچم کو

شوهرمم بیرون بی طاقتی میکرده از هشت تا یازده شب منو ندیده بودش

خلاصه ساعت یازده منو بچرو بردن بخش شوهرمم پشت سرمون داشت قربون صدقمون میرفت و ذوق میکرد


دیگه منو بردن بخش و بچه رو هم آوردن. سریع پرستار لباس اتاق عملمو عوض کرد و یه لباس قرمز با خال‌خالی‌های سفید تنم کرد که لباس راحتی بود مناسب شیردهی بود.

پرستار که لباسمو عوض کرد، دو تا شیاف گذاشت بهم و سریع سرم وصل کردن. من سرمو بالا نگه نمی‌داشتم و بچه رو هنوز خوب ندیده بودم، چون بچه توی تخت بود و من هم به خاطر سرم ک گفتن تکون نده سر درد میشی نمی‌تونستم بالش بذارم یا بلند شم که بچه رو ببینم.

شوهرم و همه همراهارو راه دادن اومدن تو با اینکه ساعت یازده شب بود همشون منو دیدن خیالشون راحت شد. دیگه فقط یه نفر اجازه دادن بمونه


خوب بود همه‌چی. چون شیاف گذاشته بودم و سوندم هم وصل بود، برای دستشویی رفتن مشکلی نداشتم.

گفته بودن تا ساعت چهار صبح چیزی نخورم و بعدش شروع کنم مایعات بخورم.

دیگه گفتم خسته شدم و گفتم بیان سوندمو باز کنن. سوند درآوردن واقعاً سخت بود و سوزش زیادی داشت.

بعد از اون، هر وقت شروع می‌کردم به راه رفتن، راه رفتن دردناکی بود. یکی از مشکلات همین بود که وقتی دستشوییم می‌گرفت، درد زیادی داشتم و به رحمم فشار می‌آورد.

بعد که می‌خواستم برم دستشویی، به دستشویی که می‌رسیدم، دیگه نمی‌رسیدم درست روی توالت بشینم؛ درجا تخلیه می‌شد و هی باید پوشکم رو عوض میکردم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط