نمیدونم چرا اینجوری شدم. ی هو آستانه تحمل و صبرم دربرابر کارایه پسرم ب پایان میرسه عصبی میشم ی کاری میکنم ک پشیمون میشم بعدش شمام بچهاتن خیلی فضول شدن من واقعا نمیکشممم دارم روانی میشم

من دیگه بیخیالش شدم هر کاری می‌کنه چیزی نمیگم

عزیزم وقتی به پذیرش برسی که بچه فضولی نمیکنه، نسبت به ذات کنجکاوی داره عمل می‌کنه خود به خود نسبت به رفتاراش انعطاف نشون میدی هرچند انرژی زیادی میگیره

وای منم یاد گرفته یهو خودشو میندازه رو ادم🙂‍↕️😩هرکاریم میکنم از سرش همش دوس داره بلا سر خودش بیاره

منم منم

وای فضول ک نهههه شدیدا کنجکاو و عاشق کشف کردن چاره نییس من خودم دیوونه شدم از دستش

منننننم🥺🥺🥺🥺خیلی فضوووووولن

منم حس می کنم روانی شذم انگار دلم میخواد فرار کنم ازش

من یه مدت اینجوری شده بودم ولی دیدم پسرم خیلی باهوشه و واقعا این حرکات و رفتار منو درک میکرد و روش تاثیر میزاشت خیلی رو خودم کار کردم چون واقعا ازاینکه بچه عصبی و پرخاشگری داشته باشم وحشت دارم باید رو خودتون کار کنین مخصوصا نزدیک پریود اگاه باشین که مثلا نزدیک پریوده این رفتاربرمیکرده به پریودکلا هم باید راحت بگیرین حرکاتو رفتارو اذیتاشو من سعی میکنم وقتی حرکاتش داره اذیتم میکنه کلا جو عوض کنم سریع مثلا چون میدونم جار‌ برقی و جارو کشیدنو دوس داره مثلا میگم بریم جارو برقی رو بیاریم یا میگم برم کاسه اب کنم تو حمومو برام بشوری کلا فضا رو متشنج نباید بکنی سریع تغییر مود بدی

منم👋

من شدیداً
دوتا پسر بچه شهر غریب واقعا کم آوردم

منمممم

منم