طبقه پایین یکی جدید اومده یه بچه اندازه پسر من یه دونه مدرسه ای بزرگ وایی از وقتی اومدن یکسره دعوا با بچه ها دلم واسه کوچیک میسوزه همش میزنه بچه رو منم عصبی میشم دعوا میکنم ولی اونجوری نمیزنم خیلی وقت پیشا یه دوبار آروم زدم اونم‌پشت دستمو داغ کردم ک دیگه این کارو نکنم فقط دیونه میکنه دعواش میکنم خیلی رو خودم تمرین کردم ولی این زنه کلا دیوانه الان ساعت استراحت و خوابه افتاده ب جون بچه.پسر من هی توخواب تکون میخوره از صداشون دعا کنید خدا به این مادر یه کم آرامش بده به خاطر اون بچه کوچیک

ببین هیچ وقت یه ادم مخصوصا یه مادرو قضاوت نکنیم بهتره من خودم دوتا پسر دارم بزرگه بخدا ۱۵ سالشه چنان سربه سر کوچیکه میزاره که نگو من هردوتارو میزنم ....دعوا میکنم داد میزنم شایدم همسایه های منم در مورد اینحوری فکر کنن ولی واسم ذره ای ارزش نداره چون هیشکی جای من نیس
خدای نکرده یکی بیاد تذکر بده بخدا هرجی تو دهنمه بارش میکنم

ببین من ادمی بودم که میدیدم کسی بچشو دعوا میکرد یا میزد از چشمم میفتاد ولی الان خودم روزی ده بار دارم دعواش میکنم گاها میزنم بخدا رد دادم بچه با بچه فرق میکنه
یه بچه مثل دختر من خیلی شیطون و اذیت کنه روانم رو نابود کرده دیگه خودمو نمیشناسم ! چجوری به این ادمی که الان هستم تبدیل شدم؟ دلیلش فقط خودشه و بس
شوهرم ماه بخدا وقتی کنارمه ارامش دارم همه کاری کمک میده ولی ساعت کاریش زیاده از ۶ صبح میره ۵ عصر میاد باز ۷ میره تا ۱۱-۱۲
خانوادم دورن شاید اگه کنارم بودن هیچوقت این روان بهم ریخته رو تجربه نمیکردم
هزار بار گفتم دیگه داد نمیزنم، دعواش نمیکنم ولی باز فردا همونه😔