من یه پسر چهار سالو نیم دارم که خیلی اذیتم می‌کنه برای همین تصمیم گرفتم برم خونه بابام تا کمتر اذیت بشم خلاصه باروبندلیو بستمو رفتم سمت خونه بابام با خونه خودم پنج دقیقه فاصله ست خلاصه شوهرمم از خدا خواسته گفت بریم بمونیم اونجا
تا هفت ماه که بخورو بخواب بودم مامانم اصلا نمیزاشت دست به چیزی بزنم تا اینکه پا گذاشتم به هفت ماه نمی‌دونم کرونا بود یا هر زهرماری اومدو منو بابامو پسرمو درگیر کرد یه دردی بود که در عمرم نکشیده بودم اینقدر سرفه میکردم که میگفتم دیگه نزدیکه بچه از حلقم بزنه بیرون چند بار رفتم دکتر اما بی فایده بود اینقدر سرفه هاش ناجور بود که دنده درد شدید گرفتم طوری بود که ن میتونستم بخوابم ن راه برم حتی نمی‌تونستم نفس بکشم دقیق مرگو با چشمام می‌دیدم طوری بود که هر لحظه منتظر درد زایمان بودم تا دوماه من عذاب کشیدم از درد سرفه ها و دنده درد شدید این روال ادامه داشت تا رسیدم به نه ماه مامانم گفت تاالان هیچ تحرکی نداشتی برا زایمان سختته نمیتونی به راحتی زایمان کنی اصلا پیاده روی نکردم تحرکی نداشتم ن جارو ن ظرف هیچی تو این نه ماه انجام ندادم با شنیدن این حرفا و درد دنده ای که داشتم ترس کل وجودمو گرفت با خودم گفتم من عمرا بتونم طبیعی زایمان کنم یه شب برای همین درد زیاشگاه بستری شدم به دکتر گفتم اگه طبیعی زایمان کنم کل دنده هام خرد میشه بااینکه از سزارین میترسیدم گفتم میشه منو عمل کنید ولی خب قبول نکرد گفت زایمان کاری به دنده هات نداره ولی خب من راضی نشدم با ترس میخابیدم با ترس بیدار میشدم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط