برای همین تصمیم گرفتم برم خونه پدر شوهرم روستا از پله ها پایین بالابرم بلکه کمک بشه برای زایمان راحت همین که رفتم اینقدر تنبل شده بودم تو این نه ماه که نمی‌تونستم دیگه کاری کنم حتی پله بالا پایین رفتن
دیگه قید همه چیو زدم گفتم وقتی نمیتونم چرا خودمو اذیت کنم خلاصه خواهرشوهرام خاله ها عمه ها همه به جای امید دادن همه میگفتن تو نمیتونی زایمان کنی خیلی سختت میشه آخرسر عملت میکنن منم که خیلی میترسیدم ولی به روی خودم نمیوردم دوهفته ای از موندن خونه پدر شوهرم گذشت منم وارد سی و هشت هفته شده بودم مامانم هرروز زنگ میزد که پیاده روی رفتی پله پایین بالا میری منم میگفتم اره خیالت راحت 😂سی و هشت هفته و یک روز بودم شب که میخاستم بخوابم درد خفیف منو می‌گرفت ول میکرد البته اینم بگم دو هفته ترشح موکسی داشتم که گفته بودن نشانه زایمان مادر شوهرم گفت اینا درد زایمانه تا فردا زایمان میکنی شوهرم گفت حق نداره زایمان کنه تا پس فردا پنج برج پنج باشه منم گفتم خیالت راحت زایمان نمیکنم ولی سحر بیدار شدم درد شدید کمر داشتم یطوری گذروندم تا صبح بلند شدم صبحونه خوردم ولی خب دیگه درد نداشتم به شوهرم گفتم خسته شدم دیگه میخام برم خونه بابام گفت نهار بخوریم بعد میریم پسرمم سرماخورده بود گفتم ببریم دکتر تا بچه بدنیا میاد مریضش نکنه خلاصه نهارو خوردیمو راهی بیمارستان شدیم پسرمو بردم دکتر داروهاشو گرفتمو رفتیم خونه بابام رسیدیدم منو گذاشت و رفت با خواهرش خونه ببینه چون میخاستن اسباب کشی کنن منم حمام رفتمو خوابیدم بااحساس کمر درد بلند شدم که به پهلوی دیگه بخوابم یهو دیدم لباس زیرم خیس شد اولش فکر کردم ترشح بلند شدم ازجام دیدم باز خیس شدم به مامانم گفتم گفت زیاده گفتم ن

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط