امروز خیلی اتفاقی یه برنامه ای دیدم که یه مسابقه طبیعت گردی بین چند تا پسر ده یازده ساله بود . باید خودشون غذا میپختن، سوار اسب تیراندازی میکردن .از روی رودخونه رد میشن و .....
یه لحظه دبم برای پسرم سوخت . گفتم اگه نتونه این لحظات رو تجربه کنه چی ؟ این حضور توی طبیعت ، بودن در کنار حیوانات ، فعالیت های جسمانی و ....
به نظرم نسل جدید به شدت از این جهت دچار کمبود هستن . زندگی و لمس طبیعت رو خیلی هاشون نه تنها تجربه نمیکنن بلکه حتی علاقه ای هم بهش ندارن . امیدوارم سر قولی که امروز خودم به خودم دادم بمونم و پسرم رو هرچند وقت یکبار با خودم توی طبیعت ببرم . دلم میخواد پسرم همه جاهایی رو که خودم رفتم ببینه . امیدوارم شرایط اجازه بده و منم سر قولم بمونم .

اره برنامه دلیران خیلی قشنگه برنامش

اتفاقا همین یه ساعت قبل داشتم به این فکر میکردم من.
همیشه دوست داشتم جز قبایل سرخپوست ها بودم! شبیهشونم هستم آخه😀
بزرگترین دلیلم پیوندشون با طبیعت هست.
طبیعت قشنگترین قسمت این زندگی هست به نظرم که به لطف زندگی ماشینی همه ازش دوریم

من شانسی که اوردم خانوادم شهرستانن باغ داریم خونه روستایی داریم و من هر چند وقت یباری که برم اونجا صدرا رو همه جا میبرم یکم بزرگتر بشه ایشالا جاهای بیشتر میبرمش... همین الانم وقتی میریم شهرستان زمین تا اسمون فرق میکنه تا وقتی تهرانیم... بچم کلی شاد کلی هیجان داره کلی خوشحال دورش شلوغ ...

واقعا طبیعت عالیه

هرکاری که برای یه مادر نمونه شدن قرار بود بکنم رو نکردم جز همین طبیعت که از نوزادیش سعی کردم با طبیعت کانکت شه قشنگ
امروزم که دیگ گل کاشته بود برا بابام هیزم میاورد برا من گل میچید مثلا میاورد 😅اصلا نگفتم تاحالا نکن نرو قشنگ خودشو تو گل میپلکونه🤣