نمبدونم من حساسیتم زیاده یا طبیعیه؟!
دو ساله با یه خانومی دوست شدم و بچه هامونم با هم دوستن.
خلاصه رفت و امد خونگی خیلی محدود داریم ولی همیشه با عصرونه بود.بار آخر من خیلییییی زحمت کشیدم.حالا کار ندارم.خیلی سخت بود اونجوری.خودمم نمیپسندیدم.دیگه دوست داشتیم کمخرج و کم زحمت مهمونی برگزار کنیم.تا اینکه هفته ی پیش من و پسرم رو دعوت کرد.وضع مالیش بشدت خوبه.یعنی خیلی بالاتر از حالت عادی.توی مهمونی چایی گذاشت با پنج تا دونه شکلات.مبوه هم توی باغچشون پرتقال و خرمالو داشت گذاشت.یه ظرف کوچولو پفیلا هم گذاشت.تخمه رو هم تخمه ی کدویی که خورده بود رو تفت داد که بخوریم.از اون روز من خیلی یه جوری شدم.یعنی دبگه حتی دوس نداشت واسه مهمونی یه بسته تخمه بخره.اگر وضع مالیش بد یا حتی متوسط بود برام قابل هضم بود.اما دبگه این ته گدابازیه.یه حسی بهم گفت که من براش بی ارزشم که تا این حد سبک گرفت همه چیزو.)نخواسته کمخرج باشه ها،گدابازی درآورده)

بد بنظر نمیرسه پذیراییش شاید چون با پذیرایی کردن خودت مقایسه میکنی بیشتر اذیت میشی از این به بعد شما هم در حد همین ازش پذیرایی کن؛ لازم نیست خیلی مفصل باشه در حد ی چای و شیرینی و نهایت میوه

پس دیکه با این آدم فقط رفت و آمد نکن،فقط محدود باش به همون سلام و علیک
چون آدمی که واسه مهمانش ارزش قائل نیست درصورتی که دستش به اصطلاح به دهانش میرسه
ارزش همون سلام و علیک هم به نظرم نداره چه برسه رفت وآمد

بعضیا سبک زندگیشون این جوریه

شاید ساده گرفته تو هم ساده بگیری
یوقت میبینی ادم ظاهرش وضعش خوبه ولی موجودی نداره اون اوتایم
بنده خدا پذیرایی بدیم نکرده
شما هم سخت نگیر برای اینکه بیشتر رفت و امد کنید تو هم راحت پذیرایی کن خودتو هیلی تو خرج و زحمت ننداز