واقعا خستم
از اینکه مادر خوبی باشم خسته شدم
یک سالو نیم تلاش کردم ک پسرم شکر مصنوعی نخوره
نمک نخوره
بعد فهمیدم همه بهش یواشکی همه چی میدادن بچه وقتی میومد خونه بی قراری میکرد
تلاش کردم صفحه دیجیتال نگاه نکنه همه برام عادی سازی کردن ک ایراد نداره بزار نگاه کنه
تمام کارایی ک دوست داشتم برای پسرم انجام بدم یا ندم به دلیل دخالت دیگران بر عکس شد

اخه چرا باید شکلات. ابنبات پاستیل ژله اینقدر برای بچه بد بشه
چرا باید گوشی اختراع بشه ک من نتونم بدم دسته بچه و یکی دیگه بیاد بده دست بچم و گل بزنه وسط تربیتم
اراد شبا خوب نمیخوابه احاس میکنم بخاطر خوردن زیاد خوراکیه
اراد تازگیا خیلی پرخاشگر و حرصی شده احساس میکنم بخاطر گوشیه
واقعا نمیدونم چکار کنم
چرا مادر بودن اینقدر باید سخت باشه
واقعا نمیدونم چطور میتونم پسرم ترک بدم از خوراکی مغازه ای
یا از تلوزیون گوشی















#بچه
#بیقراری
#بدخوابی


کسی هست بتونه یکم منو دلداری بده

تصویر
۱۲ پاسخ

اره منم موافقم من اتفاقا هرچی میخورم ازشوهرم میخورم برعکس تو همه چی دست بچم میده

سخت نگیر

شما خیلی حساس هستی عزیزم و اول داری خودتو نابود میکنی همه چی به اندازه نیاز هست برای بدن یکم شل کن خواهر من از زندگی لذت ببر،من به دخترم گوشی میدم و اصلا پرخاشگر نیست اگرم گاهی باشه بخاطر اقتضای سنیش هست ،من گاهی بهش خوراکی میدم ولی هفته ای یبار و خواب دخترم عالیه

براش کلیپ های اموزشی دانلود کن و بذار
چیزایی که مشغولش کنه و حذاب باشه
با گوشی هر بازی ای اجازه نده و نریز
من ت یه تایپ اموزشی گفتم کدوما خوبن..رک باش و به دیگران اجازه نده.دوفردای دیگه تو میمونی و پسرت...من به شخصه نخوام بدم نمیذارم حتی شده تو اون جمع نرم.

من میفهمم چی میگی انگار از رفتار فضولی اطرافیان بیشتر حس خفگی داری
من مادر شوهرم قبلاً هی میگفت ما به بچه ها این می‌دادیم اون می‌دادیم اینجوری اونجوری ی بار دخالت کرد هی گفت بده بده دخترم اسهال خونی شد زنک زدم هم ب دخترش هم خودش گفتم من دست تنها دارم بچه بزرگ میکنم خودم میدونستم چی بدم چی ندم شما که انقد نگران خورد و خوراکش بودین الآنم بیاین نگه دارین نیومدن پنج بار زنگ زدم گفتم چی شد پس تو زمان مریضی فامیل نیستین

عزیزم مال خوراکی نیست تو این سن شرو شیطونن هرچقد محدود کنیم یجا مهمونی بری قطعا دلش میخواد شکلات شیرینی و ... بخوره اونجاست ک سخت میشه جلوش گرفت ک جیغ نزنه ...هرچیزی اندازه داره بده بهش اما کم ... نه زیاده روی کن تو خوراکی نه کلا هم ندی چون اون بچه بدنش یذره شیرینی لازم داره ... باز خوبه خودت نمیخری همون دیگران بدن هم اوکیه کم بخوره هیچی نمیشه ..منم نمیدم ولی با باباش میره بیرون میاد یواشکی بش میگم ازون شیرینا خوردی میگه اره دوردهنش مشخصه ...سخت نمیگیرم ... درمورد گوشی و تلوزیون ... درسته میگن ضرره ولی با دیدنش هم تواین سن اموزش میبینه هرچیزی نزار مثلا الان باید رنگارو یادبگیره اونو پخش کن از گوشی به تلوزیون ک ببینه یا زبان یا اعداد یا شعر .کارتون ...بچه وقتی ببینه بشنوع قطعا باهوشترمیشه ی پله جلومیری چون از الان یاد گرفته ... من خودم میزارم تو خونه حتی رقص نگامیکنن نه میخ کوب تلوزیون با اسباب بازیا بازی میکنه تکرارم میکنه انگلیسیم میگه گاهی .. شعر میخونه رنگارو میگه ... سخت نگیر کلا خودت سراین چیزا ناراحت نکن...

عزیزم کلن بچه های الان خستگی ناپذیرن
نه ب تلویزیون نه حوراکی ماهم بچگی همه رو گذروندیم

عزیزم اول اینکه پرخاشگر شدن و نخوابیدنش بخاطر خوراکی و گوشی و این ها نیست، کلا به ۲ سال که نزدیک میشن بازیگوش تر و لجباز تر میشن و این طبیعیه، دختر من این مدت مریض بود و با وجود داروهای خواب آورش به شدت برای خوابیدن مقاومت میکرد و دوست داشت فقط بازی و کنجکاوی کنه.
در مورد نمک و شکر و خوراکی ها هم درسته بده ولی به نظرم اگر خیلی حساسیت به خرج بدی بچه حریص تر میشه، مثلا دختر من خودش قند رو نمی خوره و من اصلا جوری نشون ندادم که نباید بخوره البته خودم نمی دادم ولی از جلوش بر نمی داشتم و الان خداروشکر خودش نمیخوره. البته گوشی رو خیلی تلاش کردم ولی به قول شما انقدر بهش دادن که دیگه کاریش نمی تونم بکنم ولی توی خونه وقتی با خودم هست با کلی ترفند سرش رو گرم میکنم تا سراغش نره.
در کل قبول دارم اطرافیان و دخالت هاشون بسیااار اذیت کننده هست اما حتی اگر بچتون رو نتونید از چیزهایی که مدنظرتون بوده منع کنید باز هم قطعا مادر خوبی هستید چون براتون مهمه و دغدغتونه.

من سر دخترم مث شما بودم
نه پفک نه چیپس.
هیچی گوشی نمیدادم دستش.
ولی متوجه شدم هر چقدر سخت بگیریم
سخت ترمیگذره.
الان پسرم خیلی گیر نیستم بهش
شاید هفته ای یدونه دو تا ابنبات دستش بدم. اونم خودم نمیخرم اطرافیانم میخرن
در کل برای بچ ها اگر خودمونم براشون نخریم هستن براشون بخرن ـ
زیاد سخت نگیر میگذره

سخت نگیر منی ک تا الآن آب جوشیده شده میدادم اصلن خوراکی نمیدادم بهش میفهمیدم بقیه میدن بهش دعوا راه مینداختم اخرش کوتاه آمدم

به خودت اینقدر سخت نگیر
همیشه همه چیز اونجوری ک میخای به میلت پیش نمیره
در واقع زندگی اجازه نمیده

چقدر منی

سوال های مرتبط

مامان تیامیس🤍 مامان تیامیس🤍 ۱ سالگی
خداروشکر🥲🥹
نمیدونم چرا انقد احساساتی شدم امروز….به این فکر میکردم یه صحنه هایی برامون عادی شده بود حتی غر میزدیم …
مثلا دخترم موز میخورد میگفت انبه انبه میخورد میگفت تخم مرغ بده بعد خود مرغ بده پلو بده همش غر میزدم که چرا ریز ریز میخوره مثلا طول میکشه تا یه رون مرغ بخوره قدر نمیدونستم همونم باید خداروشکر میکردم…یا مثلا هی میگفت برم بالای میز هوف خسته میشدم…از مبل در دیوار بالا میرفت میگفتم هوووف کاش یکمم بشینه یه جا….همون موقعش هم همراهیش میکردمااا هر کار میخواست میزاشتم بکنه اما تو دل خودم خسته بودم…بابت همونم پشیمونم.نمیگم حق مادر خستگی نیستااا مادرم یه جور حق داره. ولی یه ویروس چقدر برا من سخت گذشت به هر چی تو خونه نگاه میکردم بغض میکردم میگفتم کاش بچم بیاد باز به همه چیز دست بزنه هی سوال کنه کاش دو باره سرحال بشه بازی کنه توپاشو بریزه …غذا بخوره حتی اگ شده ریز ریززززز…استرس اینکه غذا نمیخورد و ضعیف و ضعیف تر میشد داشت روانیم میکرد….خداروشکر امروز بچم بازی کرد شاد بود بهتر شده بود با هر قاشق غذایی ک خورد بغضی بودم…..خداروشکر!!! خداکنه ک هیچ بچه ای حتی سرما نخوره چ برسه دور از جون دور از جون بچه هامون مشکلات بزرگ تر…تن همه ی بچه ها سلامت باشه♥️و همچنین مادرا واقعا فهمیدم مریض شدن بچه چقدر سخته